Artyści

Rzeźbiarze

Alessandro Algardi (1598–1654) – niedoceniony mistrz sztuki barokowej

Malarze

Andrea Pozzo (1642–1709) – mistrz malarskiej iluzji

Rzeźbiarze

Andrea Sansovino (ok. 1467–1529) – ten, który umiał ożywić zmarłych

Malarze

Annibale Carracci (1560–1609) - prostolinijny odludek w świecie rzymskiego splendoru

Malarze

Antiveduto Grammatica (1571–1626) – specjalista od głów o nietuzinkowym imieniu

Malarze

Antoniazzo Romano (1430? – 1512?) – wybitny podglądacz wielkich mistrzów

Rzeźbiarze

Antonio Canova (1757–1822) - przez współczesnych wychwalany, przez potomnych lekceważony

Rzeźbiarze

Antonio Raggi (1624–1686) – drugie ręce mistrza Berniniego

Architekci

Armando Brasini (1879–1965) – kreator architektury bombastycznie udrapowanej

Malarze

Artemisia Gentileschi (1593–1653) – malarka niekobieca, poniżona i zapomniana na stulecia

Malarze

Baciccio (1639–1709) – twórca nieba i piekła na ziemi

Rzeźbiarze

Camillo Rusconi (1658–1728) – mało znany geniusz przełomu wieków

Malarze

Caravaggio (1571–1610) - subtelny interpretator Biblii i pospolity przestępca

Architekci

Carlo Maderno (1556–1629) – architekt rozchwytywany, pracowity i utalentowany

Malarze

Carlo Maratti (1625–1713) – znakomity portrecista i ojciec równie znakomitej córki

Architekci

Carlo Rainaldi (1611–1691) – architekt o zamiłowaniu do muzyki

Malarze

Carlo Saraceni (1579–1620) – twórca między weryzmem a idealizmem

Rzeźbiarze

Cosimo Fancelli (1618–1688), wielki, acz drugorzędny mistrz rzymskiego baroku

Malarze

Domenichino (1581–1641) - rzymski wzlot i neapolitański upadek małego Dominika

Architekci

Domenico Fontana (1543–1607) - wybitny architekt przedsiębiorczego papieża

Rzeźbiarze

Domenico Guidi (1625–1701) - czyli Bernini we francuskim stylu

Architekci

Donato Bramante (1444–1514) – sławetny burzyciel, który zmienił oblicze Rzymu

Rzeźbiarze

Ercole Ferrata (1610–1686) - naśladowca o nieprzeciętnym talencie

Architekci

Francesco Borromini (1599–1667) – nieufny melancholik i ekstrawagancki architekt

Rzeźbiarze

Francesco Cavallini (1640–1703) - rzeźbiarz girland i rozkołysanych świętych

Rzeźbiarze

Francesco Mochi (1580–1654) – odsunięty, zapomniany, niepocieszony

Architekci

Giacomo della Porta (1533–1602) - autor rzymskich fontann i najsłynniejszej fasady w dziejach sztuki

Rzeźbiarze

Gian Lorenzo Bernini (1599–1680) – porywczy, arogancki i genialny ulubieniec papieży

Rzeźbiarze

Giovanni Battista Maini (1690–1752) – elegancja późnego baroku

Malarze

Giovanni Lanfranco (1582–1647) – malarz Kościoła triumfującego

Rzeźbiarze

Giuliano Finelli (1602–1653) - rzeźbiarz koronek, listków i kołnierzyków, ale nie tylko

Malarze

Giuseppe Cesari (1568–1640) – ongiś rozchwytywany, dziś zapomniany ulubieniec papieży

Malarze

Guercino (1591–1666) – krótka kariera papieskiego wybrańca w Rzymie

Malarze

Guido Reni (1575–1642) – hazardzista o subtelnych manierach

Rzeźbiarze

Jacopo Sansovino (1486–1570) – w Rzymie niedoceniony, w Wenecji rozsławiony

Architekci

Luigi Moretti (1907–1973) – architekt racjonalista, faszysta i postmodernista

Architekci

Marcello Piacentini (1881–1960) – wychwalany i krytykowany kreator Rzymu doby faszyzmu

Malarze

Melozzo da Forlì (1438–1494) – ten, który wprowadził do Rzymu delikatny powiew renesansu

Rzeźbiarze

Michał Anioł (1475–1564), malarz z przymusu – boski, acz nieszczęśliwy

Architekci

Onorio Longhi (1568–1619) – artysta wagabunda

Malarze

Orazio Gentileschi (1563–1639) – intymny realista ze skłonnością do awanturnictwa

Rzeźbiarze

Pietro Bracci (1700–1773) - mistrz elegancji i teatralnych gestów

Malarze

Pietro da Cortona (1596–1669) – wirtuoz od glorii, triumfów i apoteoz wszelakiego rodzaju

Malarze

Pinturicchio (1454–1513) – kreator fabuły prostej i pełnej wdzięku

Rzeźbiarze

Stefano Maderno (okoł. 1570–1636) – twórca słynny z jednego posągu

Malarze

Trophime Bigot (1597–1650) – tajemniczy mistrz świecowego blasku

Uwolnienie św. Piotra z więzienia – między rzeczywistością a widzeniem

Nowości
Nowości

Uwolnienie św. Piotra z więzienia – między rzeczywistością a widzeniem

Oto przed naszymi oczami rozgrywa się tajemnicza scena zapisana w Ewangelii św. Łukasza. Jesteśmy w Jerozolimie. Chrystusa ukrzyżowano kilka lat wcześniej. Władca Judei, król Herod Agryppa I, już od pewnego czasu pragnie przypodobać się żydom i prześladuje sektę chrześcijan (żydów wierzących w Chrystusa). Nakazuje ściąć jednego z kompanów Jezusa – apostoła Jakuba i uwięzić Piotra. Dlaczego właśnie jego? Gdyż apostoł Piotr zdawał się być przywódcą nowego ruchu religijnego. Zamknięty w więzieniu i strzeżony przez cztery oddziały (po czterech żołnierzy każdy), po...

Zobacz więcej

Fontana di Piazza Mastai – fontanna stara czy nowa, oto jest pytanie

Nowości
Nowości

Fontana di Piazza Mastai – fontanna stara czy nowa, oto jest pytanie

Gdy przechadzając się uliczkami Trastevere, usiądziemy zmęczeni na jednej z kamiennych ławek na placu Mastai, nasze oko poddane zostanie nie byle jakiemu wyzwaniu. Co prawda czujemy, że okazała fontanna, którą mamy przed sobą, nie jest stara, podobnie jak cały plac, ale wygląda wiekowo w każdym swoim calu. Jeśli niewiedza nie da nam upragnionego spokoju, wystarczy przeczytać inskrypcję znajdującą się na jednej z jej ścian. Nie możemy mieć wątpliwości – fontanna powstała dopiero w 1865 roku.

Zobacz więcej

Pomnik nagrobny papieża Klemensa XIV Antonia Canovy – cichy smutek rozstania ostatecznego

Nowości
Nowości

Pomnik nagrobny papieża Klemensa XIV Antonia Canovy – cichy smutek rozstania ostatecznego

Liberał, „pogromca” jezuitów i fundator Museo Pio-Clementino (obecnie wchodzącego w skład Muzeów Watykańskich) umarł w 1774 roku. Osiem lat później jeden z jego nepotów wyasygnował sporą sumę na wystawienie papieżowi odpowiednio godnego nagrobka w bazylice Santi XII Apostoli. Jego autor Antonio Canova stworzył dzieło nowe w formie i wyrazie, które w mgnieniu oka uczyniło go sławnym w całej Europie. Sztuka sepulkralna od tego momentu zmieniła swoje oblicze, czyniąc Canovę nowatorem, a jednocześnie najdoskonalszym kontynuatorem wielkiego Gian Lorenz...

Zobacz więcej