Malarze
Andrea Pozzo (1642–1709) – mistrz malarskiej iluzji
Annibale Carracci (1560–1609) - prostolinijny odludek w świecie rzymskiego splendoru
Antiveduto Grammatica (1571–1626) – specjalista od głów o nietuzinkowym imieniu
Antoniazzo Romano (1430? – 1512?) – wybitny podglądacz wielkich mistrzów
Artemisia Gentileschi (1593–1653) – malarka niekobieca, poniżona i zapomniana na stulecia
Baciccio (1639–1709) – twórca nieba i piekła na ziemi
Bronzino (1503–1572) – wysubtelniony, wyrafinowany i tajemniczy
Caravaggio (1571–1610) - subtelny interpretator Biblii i pospolity przestępca
Carlo Maratti (1625–1713) – znakomity portrecista i ojciec równie znakomitej córki
Carlo Saraceni (1579–1620) – twórca między weryzmem a idealizmem
Daniele da Volterra (1509–1566) – skazany na wielowiekowe pośmiewisko
Dirck van Baburen (ok. 1592|93–1624) – krótkie, intensywne życie caravaggionisty z Północy
Domenichino (1581–1641) - rzymski wzlot i neapolitański upadek małego Dominika
El Greco w Rzymie – malarz o artystycznej odwadze i bezgranicznej wyobraźni
Gerrit (Gerard) van Honthorst (1590–1656) – wstrzemięźliwy malarz nokturnowy
Giovanni Baglione — malarz i świadek epoki
Giovanni Lanfranco (1582–1647) – malarz Kościoła triumfującego
Giuseppe Cesari (1568–1640) – ongiś rozchwytywany, dziś zapomniany ulubieniec papieży
Guercino (1591–1666) – krótka kariera papieskiego wybrańca w Rzymie
Guido Reni (1575–1642) – hazardzista o subtelnych manierach
Hendrick ter Brugghen (1588–1629) – caravaggionista z Utrechtu
Jusepe de Ribera (1591–1652) – mały Hiszpan, wielki malarz
Melozzo da Forlì (1438–1494) – ten, który wprowadził do Rzymu delikatny powiew renesansu
Orazio Borgianni (1578–1616) – melancholik o intelektualnych ambicjach i wybuchowym charakterze
Orazio Gentileschi (1563–1639) – intymny realista ze skłonnością do awanturnictwa
Pietro da Cortona (1596–1669) – wirtuoz od glorii, triumfów i apoteoz wszelakiego rodzaju
Pinturicchio (1454–1513) – kreator fabuły prostej i pełnej wdzięku
Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu
Simone Vouet (1590–1649) – rozmach, blask i bogactwo baroku
Trophime Bigot (1597–1650) – tajemniczy mistrz świecowego blasku
Torre Argentina – miejsce, w którym czas wstrzymał oddech
W samym sercu Rzymu, tam gdzie współczesne ulice przecinają się ze wspomnieniem starożytnych traktów, leży Largo di Torre Argentina — przestrzeń, która miała zniknąć, gdy na początku XX wieku planowano wzniesienie tu nowych kamienic i wytyczenie szerokich arterii. Miasto chciało iść naprzód, nie oglądając się na to, co kryje ziemia. W dokumentach z epoki zapisano, że przedsięwzięcie wymagałoby „zniszczenia budynków o wielkiej wartości archeologicznej”, ale dopiero gdy runął kościół San Nicola de’ Cesarini, a spod gruzu wyłoniły...
Zobacz więcejDworzec Roma Ostiense – faszystowskie powitanie na peronie
Dworzec Roma Ostiense jest jednym z najbardziej sugestywnych przykładów tego, jak architektura faszystowska potrafiła przekształcić zwykły budynek użyteczności publicznej w narzędzie politycznej narracji. Jego forma, symbolika, a nawet położenie zostały podporządkowane idei głoszącej, że nowoczesne Włochy Mussoliniego są bezpośrednim spadkobiercą starożytnego Rzymu. To nie jest dworzec „gdzieś na uboczu” — przeciwnie, jego lokalizacja została wybrana tak, aby gmach ten od pierwszego wejrzenia wpisywał się w monumentalną opowieść o ciągłości imperium.
Zobacz więcejBotticelli w Kaplicy Sykstyńskiej – opowieść o kuszeniu, ofierze i sensie zbawienia
Kiedy Sandro Botticelli wyruszał w 1481 roku z wyrafinowanej pod względem artystycznym Florencji do Rzymu, nie wiedział zapewne, co go czeka. Papież Sykstus IV wezwał najlepszych artystów Italii, by stworzyli program malarski godny nowej kaplicy (potem nazwanej Sykstyńską), i Botticelli znalazł się wśród wybranych. Po przybyciu do miasta ujrzał świat, w którym ruiny antyku przetykały się z nowymi budowlami papieskimi, a atmosfera duchowej powagi z codziennym zgiełkiem pielgrzymów i dworzan. Zamieszkał niedaleko Watykanu, wśród innych malarzy pracujących nad f...
Zobacz więcej Zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO), informujemy, że Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest firma: Econ-sk GmbH, Billbrookdeich 103, 22113 Hamburg, Niemcy
Przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych będzie się odbywać na podstawie art. 6 RODO i w celu marketingowym Administrator powołuje się na prawnie uzasadniony interes, którym jest zbieranie danych statystycznych i analizowanie ruchu na stronie internetowej. Podanie danych osobowych na stronie internetowej http://roma-nonpertutti.com/ jest dobrowolne.
