Artyści

Rzeźbiarze

Alessandro Algardi (1598–1654) – niedoceniony mistrz sztuki barokowej

Malarze

Andrea Pozzo (1642–1709) – mistrz malarskiej iluzji

Rzeźbiarze

Andrea Sansovino (ok. 1467–1529) – ten, który umiał ożywić zmarłych

Malarze

Annibale Carracci (1560–1609) - prostolinijny odludek w świecie rzymskiego splendoru

Malarze

Antiveduto Grammatica (1571–1626) – specjalista od głów o nietuzinkowym imieniu

Malarze

Antoniazzo Romano (1430? – 1512?) – wybitny podglądacz wielkich mistrzów

Rzeźbiarze

Antonio Canova (1757–1822) - przez współczesnych wychwalany, przez potomnych lekceważony

Rzeźbiarze

Antonio Raggi (1624–1686) – drugie ręce mistrza Berniniego

Architekci

Armando Brasini (1879–1965) – kreator architektury bombastycznie udrapowanej

Malarze

Artemisia Gentileschi (1593–1653) – malarka niekobieca, poniżona i zapomniana na stulecia

Malarze

Baciccio (1639–1709) – twórca nieba i piekła na ziemi

Rzeźbiarze

Camillo Rusconi (1658–1728) – mało znany geniusz przełomu wieków

Malarze

Caravaggio (1571–1610) - subtelny interpretator Biblii i pospolity przestępca

Architekci

Carlo Maderno (1556–1629) – architekt rozchwytywany, pracowity i utalentowany

Malarze

Carlo Maratti (1625–1713) – znakomity portrecista i ojciec równie znakomitej córki

Architekci

Carlo Rainaldi (1611–1691) – architekt o zamiłowaniu do muzyki

Malarze

Carlo Saraceni (1579–1620) – twórca między weryzmem a idealizmem

Rzeźbiarze

Cosimo Fancelli (1618–1688), wielki, acz drugorzędny mistrz rzymskiego baroku

Malarze

Domenichino (1581–1641) - rzymski wzlot i neapolitański upadek małego Dominika

Architekci

Domenico Fontana (1543–1607) - wybitny architekt przedsiębiorczego papieża

Rzeźbiarze

Domenico Guidi (1625–1701) - czyli Bernini we francuskim stylu

Architekci

Donato Bramante (1444–1514) – sławetny burzyciel, który zmienił oblicze Rzymu

Rzeźbiarze

Ercole Ferrata (1610–1686) - naśladowca o nieprzeciętnym talencie

Architekci

Francesco Borromini (1599–1667) – nieufny melancholik i ekstrawagancki architekt

Rzeźbiarze

Francesco Cavallini (1640–1703) - rzeźbiarz girland i rozkołysanych świętych

Rzeźbiarze

Francesco Mochi (1580–1654) – odsunięty, zapomniany, niepocieszony

Architekci

Giacomo della Porta (1533–1602) - autor rzymskich fontann i najsłynniejszej fasady w dziejach sztuki

Rzeźbiarze

Gian Lorenzo Bernini (1599–1680) – porywczy, arogancki i genialny ulubieniec papieży

Rzeźbiarze

Giovanni Battista Maini (1690–1752) – elegancja późnego baroku

Malarze

Giovanni Lanfranco (1582–1647) – malarz Kościoła triumfującego

Rzeźbiarze

Giuliano Finelli (1602–1653) - rzeźbiarz koronek, listków i kołnierzyków, ale nie tylko

Malarze

Giuseppe Cesari (1568–1640) – ongiś rozchwytywany, dziś zapomniany ulubieniec papieży

Malarze

Guercino (1591–1666) – krótka kariera papieskiego wybrańca w Rzymie

Malarze

Guido Reni (1575–1642) – hazardzista o subtelnych manierach

Rzeźbiarze

Jacopo Sansovino (1486–1570) – w Rzymie niedoceniony, w Wenecji rozsławiony

Architekci

Luigi Moretti (1907–1973) – architekt racjonalista, faszysta i postmodernista

Architekci

Marcello Piacentini (1881–1960) – wychwalany i krytykowany kreator Rzymu doby faszyzmu

Malarze

Melozzo da Forlì (1438–1494) – ten, który wprowadził do Rzymu delikatny powiew renesansu

Rzeźbiarze

Michał Anioł (1475–1564), malarz z przymusu – boski, acz nieszczęśliwy

Architekci

Onorio Longhi (1568–1619) – artysta wagabunda

Malarze

Orazio Gentileschi (1563–1639) – intymny realista ze skłonnością do awanturnictwa

Rzeźbiarze

Pietro Bracci (1700–1773) - mistrz elegancji i teatralnych gestów

Malarze

Pietro da Cortona (1596–1669) – wirtuoz od glorii, triumfów i apoteoz wszelakiego rodzaju

Malarze

Pinturicchio (1454–1513) – kreator fabuły prostej i pełnej wdzięku

Malarze

Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu

Rzeźbiarze

Stefano Maderno (okoł. 1570–1636) – twórca słynny z jednego posągu

Malarze

Trophime Bigot (1597–1650) – tajemniczy mistrz świecowego blasku

Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu

Nowości
Nowości

Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu

Był uwielbiany przez bogatych i wpływowych, a w dniu śmierci opłakiwał go nie tylko papież Leon X, ale też cały artystyczny świat. Uważano go bowiem za osobę pogodną, łagodną, uprzejmą i towarzyską, a także prawą i szlachetną. Jak twierdził jego biograf, Giorgio Vasari, „Rafael lubił kobiety namiętnie i był stale gotów na ich usługi. To było przyczyną, że ciągle oddany był rozkoszom cielesnym”. To one odrywały go od pracy, a być może, jak sugerował zatroskany Vasari, były też przyczyną jego śmierci.  

Zobacz więcej

Przemienienie Pańskie – najbardziej boskie ze wszystkich dzieł Rafaela

Nowości
Nowości

Przemienienie Pańskie – najbardziej boskie ze wszystkich dzieł Rafaela

Uchodził za malarskiego geniusza, a jego malarstwo za doskonałe. Przedstawiane przez niego postaci były piękne, zarówno w wymiarze fizycznym, jak i duchowym, kompozycja obrazów przejrzysta, a kolorystyka perfekcyjna. Jednak ostatnie dzieło Rafaela trudno scharakteryzować w ten sposób. Artysta nie pragnie w nim epatować harmonią, wręcz przeciwnie – stawia nas wobec wyrazistych emocji, twarzy wykrzywionych w grymasie, gestów dramatycznych i okrzyków, które wydają się dochodzić do widza z przestrzeni obrazu.

Zobacz więcej

Habakuk z aniołem Berniniego, czyli historia tajemniczej podróży do jaskini lwa

Nowości
Nowości

Habakuk z aniołem Berniniego, czyli historia tajemniczej podróży do jaskini lwa

Wchodzimy do kaplicy i od razu nasz wzrok kieruje się na grupę postaci, która zdaje się rozsadzać mieszczącą ją niszę – starszego mężczyznę w dynamicznej pozie, którego za pukiel włosów trzyma anioł. Ożywione gesty ich rąk wskazują na konflikt. Anioł wydaje się nakazywać coś, co mężczyzna kwestionuje, pokazując odmienny kierunek. Gdy podążymy za palcem anioła, zrozumiemy jednak, do czego zmierza. Wskazuje na znajdującą się w przeciwległej niszy postać innego mężczyzny – ale co ich tak naprawdę łączy i czemu ma służyć ta pantomima?

Zobacz więcej