Rzymskie rewiry

Rzymskie rewiry

Awentyn – miejsce spokoju, harmonii i duchowego wzbogacenia

Rzymskie rewiry

Foro Italico – enklawa kultu Mussoliniego i jego imperium

Rzymskie rewiry

Forum Augusta – kompleks ku czci religijnej i własnej

Rzymskie rewiry

Forum Boarium – starożytne miejsce handlu i kultu

Rzymskie rewiry

Forum Cezara – dyskretne ambicje dyktatora, czyli plac własnej czci

Rzymskie rewiry

Forum Nerwy – niedokończone dzieło wyklętego cesarza

Rzymskie rewiry

Katakumby św. Agnieszki – pochówek w cieniu sławnej męczennicy

Rzymskie rewiry

Mały Awentyn – w poszukiwaniu antycznego i wczesnochrześcijańskiego Rzymu

Rzymskie rewiry

Piazza del Popolo – wizytówka miasta: miejsce prestiżowe, eleganckie i reprezentacyjne

Rzymskie rewiry

Piazza della Madonna dei Monti – miejsce nieturystyczne, malownicze i gwarne

Rzymskie rewiry

Piazza della Rotonda – utrapienie papieży, plac porządkowany przez stulecia

Rzymskie rewiry

Piazza Navona – od stadionu do reprezentacyjnego papieskiego salonu

Rzymskie rewiry

Piazza Venezia – tętniące serce miasta

Rzymskie rewiry

Via dei Fori Imperiali – oś o polityczno-ideologicznych korzeniach

Rzymskie rewiry

Via della Conciliazione – symbol pojednania i nowej ery Kościoła

Stanze Rafaela – czyli jak chcieli mieszkać papieże

Nowości
Nowości

Stanze Rafaela – czyli jak chcieli mieszkać papieże

Oto zaledwie dwudziestopięcioletni artysta pojawia się przed papieżem Juliuszem II, który zleca mu współtworzenie dekoracji malarskiej jednego ze swoich apartamentów (po włosku stanza) – gabinetu i biblioteki zarazem. Jej tematem miało być ukazanie uniwersum ludzkiej wiedzy, symbolizowanej przez filozofię, teologię, prawo i poezję. Prace w komnacie były już rozpoczęte przez grupę malarzy o ugruntowanej sławie (Sodoma, Lorenzo Lotto, Baldassare Peruzzi). Jednak wykonany przez Rafaela fresk (Szkoła ateńska) tak spodobał się papieżowi, że zwolnił innych mistrzów...

Zobacz więcej

Izajasz Rafaela – jak jeden wielki drugiego wielkiego naśladował

Nowości
Nowości

Izajasz Rafaela – jak jeden wielki drugiego wielkiego naśladował

Nasz nieodzowny dla zrozumienia sztuki XVI wieku Giorgio Vasari opowiada w swych Żywotach…, jak to w 1512 roku, pod nieobecność Michała Anioła, Donato Bramante pozyskał klucze od Kaplicy Sykstyńskiej i zaprowadził tam swego dalekiego krewnego i kompana na papieskim dworze, Rafaela. Sklepienie kaplicy było już prawie ukończone, ale sam Michał Anioł nie zezwalał nikomu na jego obejrzenie. Strzegł je przed oczami kolegów, których nie lubił i którzy odwzajemniali mu się tym samym. Trudno się dziwić – skryty, nietowarzyski i nieufny geniusz nie dzielił się z innymi...

Zobacz więcej

Kaplica Cerasich – zderzenie dwóch artystycznych osobowości

Nowości
Nowości

Kaplica Cerasich – zderzenie dwóch artystycznych osobowości

Sława i uznanie, jakie spłynęły na Caravaggia po namalowaniu trzech płócien na temat św. Mateusza w kościele San Luigi degli Francesi (kaplica Contarellich), spowodowały, że malarz znalazł się na ustach całego artystycznego Rzymu. Przeżywał chwilę prawdziwego i długo wyczekiwanego triumfu. Nic więc dziwnego, że szybko pozyskał kolejne wielkie zlecenie. Obdarzył go nim Tiberio Cerasi, a miejscem realizacji miał być kościół Santa Maria del Popolo.  

Zobacz więcej