Pomniki pamięci

Pomniki pamięci

Kolumna Marka Aureliusza – pamiątka po cesarzu mądrym, roztropnym i dzielnym

Pomniki pamięci

Kolumna Niepokalanego Poczęcia – antidotum na herezje i błędy czasów współczesnych

Pomniki pamięci

Łuk Janusa – tajemniczy obiekt o czterech fasadach

Pomniki pamięci

Łuk Srebrników (Arco degli Argentari) – miejsce wymazanej pamięci

Pomniki pamięci

Łuk triumfalny cesarza Konstantyna Wielkiego – antyczny przykład artystycznego recyklingu

Pomniki pamięci

Łuk triumfalny cesarza Tytusa – wykute w kamieniu wspomnienie triumfu i klęski

Pomniki pamięci

Łuk triumfalny Septymiusza Sewera – symbol rzymskiej ekspansji i dynastycznych ambicji

Pomniki pamięci

Mauzoleum cesarzowej Heleny – czyli jak pogodzić chrześcijaństwo z kultem cesarza

Pomniki pamięci

Obelisk Antinousa (Pinciano) – peregrynacje obelisku o „grzesznej” proweniencji

Pomniki pamięci

Obelisk Flaminio – wojenny łup; chluba miasta, cesarza i papieża

Pomniki pamięci

Obelisk Macuteo – boskie wsparcie dla cesarza, papieża i ludu rzymskiego

Pomniki pamięci

Obelisk Minerveo, czyli triumf słonia nad dominikańskimi psami

Pomniki pamięci

Obelisk Vaticano – granitowy świadek historii

Pomniki pamięci

Pomnik Giordana Bruna, czyli „czarny statek szatana” wśród kwiatów, winogron i sałaty

Pomniki pamięci

Pomnik Giuseppe Mazziniego – spóźnione dzieło belle époque

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny Marii Klementyny Sobieskiej – radosny uśmiech nieszczęśliwej królowej

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Aleksandra VII, czyli triumf cnoty nad śmiercią

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Klemensa XIII Antonia Canovy – śmierć pięknem obłaskawiona

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Klemensa XIV Antonia Canovy – cichy smutek rozstania ostatecznego

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Leona XI – dzieło skromne i politycznie przekonujące

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny Stuartów – śmierć piękna aż do zatracenia

Campo de’Fiori – pole pełne kwiatów, krwawych rzezi i straganów

Nowości
Nowości

Campo de’Fiori – pole pełne kwiatów, krwawych rzezi i straganów

Pole Kwiatów (Campo de’Fiori), bo tak trzeba przetłumaczyć tę nazwę, w starożytności należało do kompleksu poświęconego Wenus Zwycięskiej. Nieopodal znajdował się też sławny Teatr Pompejusza. Jednak w chrześcijańskim średniowieczu teren ten pokrywały już tylko ruiny dawnych pogańskich budowli, śmieci i ziemia, na których z czasem zaczęły kiełkować trawy i polne kwiaty. Na wiosnę plac zamieniał się w wielobarwną łąkę i zagony warzywne, w innych porach roku przypominał zakurzone, porośnięte wyschłą trawą klepisko.

Zobacz więcej

Tullia d’Aragona (1508? – 1556) – królowa salonów literackich

Nowości
Nowości

Tullia d’Aragona (1508? – 1556) – królowa salonów literackich

Miała piękne oczy, wyjątkową inteligencję, zdolności muzyczne i elokwencję. Umiała znakomicie śpiewać i dobrze grała na lutni, ale była też oczytana i miała talent literacki, lecz wszystkie te przymioty zawsze postrzegano poprzez jej profesję – słynnej kurtyzany. Z jednej strony adorowano ją, podziwiano i wychwalano w wierszach, z drugiej – deprecjonowano i poniżano. Uwierzyła jednak, że może zostać kimś więcej niż tylko uciechą dla mężczyzn.

Zobacz więcej

Fontana della Terrina – od kosza na śmieci do gigantycznej teryny na zupę

Nowości
Nowości

Fontana della Terrina – od kosza na śmieci do gigantycznej teryny na zupę

Rzym jest pełen fontann. Monstrualnie wielkich, jak ta di Trevi, dużych, mniejszych i zupełnie małych, ukrytych w wąskich uliczkach czy niespodziewanie pojawiających się na małych placykach. Zawsze były znakiem rozpoznawczym Wiecznego Miasta, jego dumą, ozdobą, ale i miejscem wytchnienia i wypoczynku. Są wśród nich prawdziwe perełki sztuki, ale niemało jest też tych dziwacznych. Do tych ostatnich zaliczyć można fontannę della Terrina. Nieodzownie przywodzi na myśl nie fontannę, ale gigantyczną wazę na zupę – twór iście surrealistyczny, który jest jednak konstrukcją p...

Zobacz więcej