Cesarze, wodzowie i dyktatorzy

Dyktatorzy i wodzowie

Aecjusz (390–454) – tragiczny koniec „ostatniego Rzymianina”

Dyktatorzy i wodzowie

Alberyk II (909? – 954) – pogromca własnej matki i książę Rzymu

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Antinous (ok. 110–130) – młodzieniec, dla którego cesarz stracił rozum

Dyktatorzy i wodzowie

Benito Mussolini (1883–1945) – następca cesarzy; charyzmatyczny i uwielbiany wódz

Dyktatorzy i wodzowie

Cesare Borgia (1476–1507) – papieski potomek, którego bał się cały świat

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Antonin Pius (86–161) – gospodarz bogobojny, rozsądny i sprawiedliwy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Domicjan (51–96) - wielki budowniczy i znienawidzony przez senat despota

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Hadrian (76–138) – podróżnik i miłośnik kultury greckiej

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Honoriusz (384–423) – ten, który pozwolił na zrabowanie Rzymu

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Karakalla (188–217) – brutalny wariat czy ofiara propagandy?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Kommodus (161–192) – nieszczęsny syn wielkiego ojca

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Marek Aureliusz (121–180)– filozof na cesarskim tronie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Nerwa (30–98) – władca roztropny, łagodny i mądry

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Septymiusz Sewer (145–211) – ten, który z armii uczynił wiodącą siłę w państwie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Teodozjusz Wielki (347–395) – ten, który z imperium romanum stworzył imperium christianum

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Trajan (53–117) – rzymski władca idealny: waleczny, szczodry i z senatem dobrze żyjący

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Tytus (39–81) – pogromca Jerozolimy i kochanek Bereniki

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Walentynian III (419–455) – żałosny bunt lekceważonego władcy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Domicja Longina (53?–128?) – szanowana i potępiana, czyli los żony ostatniego Flawiusza

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Helena – od karczmarki do świętej, czyli jak rodzą się legendy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Julia Domna (150/160? – 217) - ambitna władczyni i nieszczęśliwa matka

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Galla Placydia (390–450) – niezwykła kobieta, warta tyle, co kilka ton zboża

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Honoria (418–455?) – emancypantka czy narzędzie politycznych kalkulacji?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Konstantyna – cesarska córka i enigmatyczna święta

Dyktatorzy i wodzowie

Odoaker (433–493) – upadek imperium, czyli jak inteligentny analfabeta stał się rzymskim królem

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Romulus Augustulus (ok. 463–ok. 536) – ostatni cesarz imperium zachodniego i ... nic więcej

Dyktatorzy i wodzowie

Teodoryk Wielki (441–526) – barbarzyńca, któremu rzymianie stawiali pomniki

Dynastia sabaudzka oraz przywódcy czasów współczesnych

Wiktor Emanuel III (1869–1947) – król odrzucony i niechciany

Jan Chrzciciel Caravaggia – dzieło sztuki, świętokradztwo czy dziecięca pornografia?

Nowości
Nowości

Jan Chrzciciel Caravaggia – dzieło sztuki, świętokradztwo czy dziecięca pornografia?

Czy patrząc na ten obraz, nie czujemy się intruzami podglądającymi dość dziwną scenę? Przedstawia on nagiego młodzieńca w półleżącej pozie, który rozpiera się na futrze i biało-czerwonej tkaninie, próbując objąć łeb znajdującego się tuż za nim rogatego barana, który – jak się zdaje – zaraz czule muśnie swoim pyskiem twarz chłopca. Ten zaś, jakby zaskoczony, odwraca się do nas. Dostrzegamy jego zaciekawienie, ale też figlarny, lekko przekorny uśmiech. Dla kogoś, kto nie zna tytułu tego dzieła, ostatnią rzeczą będzie przypuszczenie, że możemy mieć do czyni...

Zobacz więcej

Juliusz III (1487–1555) – sen o potędze... rodu

Nowości
Nowości

Juliusz III (1487–1555) – sen o potędze... rodu

Nie był to znaczący biskup Rzymu, i jakkolwiek nie można mu zarzucić braku ambicji, nie dotyczyły one spraw Kościoła. Zaliczyć go należy do grona ostatnich papieży renesansowych – lubiących przyjemności życia doczesnego, kulturę antyku, opierających swe rządy na nepotyzmie i doceniających sztukę, choć ta stanowiła przede wszystkim sposób na wyniesienie jego (wywodzącego się ze średniej szlachty) rodu na wyżyny czarnej rzymskiej arystokracji – jak najszybciej i za wszelką cenę.

Zobacz więcej

Kaplica del Monte – miejsce stylistycznie wyważone i powściągliwe

Nowości
Nowości

Kaplica del Monte – miejsce stylistycznie wyważone i powściągliwe

W pseudotransepcie kościoła San Pietro in Montorio natkniemy się na kaplicę, przed którą zapewne z przyjemnością się zatrzymamy. Harmonijne proporcje, dystynkcja i umiar, które tam zobaczymy, świadczą o znajomości fachu jej autorów. Rzeczywiście, kaplica del Monte jest jedną z najpiękniejszych kreacji późnego renesansu w Wiecznym Mieście, może dlatego że została stworzona przez zdolnych Toskańczyków pragnących wpuścić do jej wnętrza powiew florenckiej elegancji. I najwyraźniej im się to udało.

Zobacz więcej