Cesarze, wodzowie i dyktatorzy

Dyktatorzy i wodzowie

Aecjusz (390–454) – tragiczny koniec „ostatniego Rzymianina”

Dyktatorzy i wodzowie

Alberyk II (909? – 954) – pogromca własnej matki i książę Rzymu

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Antinous (ok. 110–130) – młodzieniec, dla którego cesarz stracił rozum

Dyktatorzy i wodzowie

Benito Mussolini (1883–1945) – następca cesarzy; charyzmatyczny i uwielbiany wódz

Dyktatorzy i wodzowie

Cesare Borgia (1476–1507) – papieski potomek, którego bał się cały świat

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Antonin Pius (86–161) – gospodarz bogobojny, rozsądny i sprawiedliwy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Domicjan (51–96) - wielki budowniczy i znienawidzony przez senat despota

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Hadrian (76–138) – podróżnik i miłośnik kultury greckiej

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Honoriusz (384–423) – ten, który pozwolił na zrabowanie Rzymu

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Karakalla (188–217) – brutalny wariat czy ofiara propagandy?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Kommodus (161–192) – nieszczęsny syn wielkiego ojca

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Maksencjusz (278–312) – ciemiężca czy ofiara czarnej legendy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Marek Aureliusz (121–180)– filozof na cesarskim tronie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Nerwa (30–98) – władca roztropny, łagodny i mądry

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Romulus Augustulus (ok. 463–ok. 536) – ostatni cesarz imperium zachodniego i ... nic więcej

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Septymiusz Sewer (145–211) – ten, który z armii uczynił wiodącą siłę w państwie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Teodozjusz Wielki (347–395) – ten, który z imperium romanum stworzył imperium christianum

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Trajan (53–117) – rzymski władca idealny: waleczny, szczodry i z senatem dobrze żyjący

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Tytus (39–81) – pogromca Jerozolimy i kochanek Bereniki

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Walentynian III (419–455) – żałosny bunt lekceważonego władcy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Domicja Longina (53?–128?) – szanowana i potępiana, czyli los żony ostatniego Flawiusza

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Helena – od karczmarki do świętej, czyli jak rodzą się legendy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Julia Domna (150/160? – 217) - ambitna władczyni i nieszczęśliwa matka

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Galla Placydia (390–450) – niezwykła kobieta, warta tyle, co kilka ton zboża

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Honoria (418–455?) – emancypantka czy narzędzie politycznych kalkulacji?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Konstantyna – cesarska córka i enigmatyczna święta

Dyktatorzy i wodzowie

Odoaker (433–493) – upadek imperium, czyli jak inteligentny analfabeta stał się rzymskim królem

Dyktatorzy i wodzowie

Teodoryk Wielki (441–526) – barbarzyńca, któremu rzymianie stawiali pomniki

Dynastia sabaudzka oraz przywódcy czasów współczesnych

Wiktor Emanuel III (1869–1947) – król odrzucony i niechciany

Piazza Augusto Imperatore – architektura w służbie polityki historycznej

Nowości
Nowości

Piazza Augusto Imperatore – architektura w służbie polityki historycznej

Władca Włoch czasów faszystowskich Benito Mussolini czuł się spadkobiercą cesarzy rzymskich, ale jeden spośród nich przypadł mu do gustu szczególnie. Był nim Oktawian August, który do historii przeszedł jako wzór doskonałego gospodarza zapewniającego swym poddanym pokój i dobrobyt. I to jemu, z okazji rocznicy urodzin, została poświęcona wystawa, zaplanowana z wielkim rozmachem na rok 1938. Zaproszono na nią licznych gości, w tym Hitlera (również wielkiego apologety Oktawiana), a dodatkową atrakcją było otwarcie placu (nowego rzymskiego forum) o...

Zobacz więcej

Wenus grająca na harfie Giovanniego Lanfranca – hołd dla muzyki czy może dla miłości?

Nowości
Nowości

Wenus grająca na harfie Giovanniego Lanfranca – hołd dla muzyki czy może dla miłości?

Kogo przedstawia półnaga kobieta na płótnie? Czy jest to alegoria muzyki, czy może Wenus – bogini miłości z towarzyszącymi jej, wczytującymi się w partyturę amorkami? Wielkie połacie purpurowego i błękitnego atłasu, które okrywają kobietę i zwisają za jej plecami, uwodzą widza miękką, falującą i lśniącą materią. Pośród nich ukazane jest jej piękne ciało, a pomiędzy jej nogami gigantyczna harfa. Kobieta śpiewa, na co wskazują jej rozwarte usta, i wpatruje się w nas uporczywie. Intuicyjnie czujemy, że dzieło to kryje jakaś tajemnicę, anegdotę, a może jedynie int...

Zobacz więcej

Święta Eustochium (368–419) – dziewica z krwi i kości

Nowości
Nowości

Święta Eustochium (368–419) – dziewica z krwi i kości

Historia Kościoła katolickiego obfituje w wymyślone dziewice o legendarnej proweniencji, jak choćby te szczególnie czczone w Rzymie Agnieszka czy Cecylia. Z pewnością nikt (oprócz wąskiej garstki badaczy dziejów Kościoła wczesnochrześcijańskiego) nie słyszał o świętej Eustochium. Warto byłoby pokusić się o refleksję, dlaczego ta pierwsza w Rzymie zdeklarowana dziewica i historycznie udokumentowana ascetka jest całkowicie nieznana.  

Zobacz więcej