Rzeźbiarze
Alessandro Algardi (1598–1654) – niedoceniony mistrz sztuki barokowej
Andrea Sansovino (ok. 1467–1529) – ten, który umiał ożywić zmarłych
Antonio Canova (1757–1822) - przez współczesnych wychwalany, przez potomnych lekceważony
Antonio Raggi (1624–1686) – drugie ręce mistrza Berniniego
Bartolomeo Ammannati (1511–1592) – początki świetnej kariery wielkiego włoskiego manierysty
Camillo Rusconi (1658–1728) – mało znany geniusz przełomu wieków
Cosimo Fancelli (1618–1688), wielki, acz drugorzędny mistrz rzymskiego baroku
Domenico Guidi (1625–1701) - czyli Bernini we francuskim stylu
Ercole Ferrata (1610–1686) - naśladowca o nieprzeciętnym talencie
Francesco Cavallini (1640–1703) - rzeźbiarz girland i rozkołysanych świętych
Francesco Mochi (1580–1654) – odsunięty, zapomniany, niepocieszony
Gian Lorenzo Bernini (1599–1680) – porywczy, arogancki i genialny ulubieniec papieży
Giovanni Battista Maini (1690–1752) – elegancja późnego baroku
Giuliano Finelli (1602–1653) - rzeźbiarz koronek, listków i kołnierzyków, ale nie tylko
Jacopo Sansovino (1486–1570) – w Rzymie niedoceniony, w Wenecji rozsławiony
Michał Anioł (1475–1564), malarz z przymusu – boski, acz nieszczęśliwy
Pierre Le Gros (1666–1719) – wspaniała rzymska kariera dramatycznie przerwana
Pietro Bracci (1700–1773) - mistrz elegancji i teatralnych gestów
Stefano Maderno (okoł. 1570–1636) – twórca słynny z jednego posągu
Oktawian August – twórca pokoju, architekt imperium, mistrz pozorów
„Ty, Rzymianinie, pamiętaj: masz władnie rządzić ludami. Te są twoje kunszty: masz pokojowi nadać prawo, szczędzić poddanych, wojną poskramiać zuchwałych”. Wergiliusz, największy poeta czasów Augusta, nie tylko opiewał Rzym, ale też tworzył jego mit. Te słowa z Eneidy są nie tylko pochlebstwem wobec Oktawiana — są programem politycznym, który cesarz wcielał w życie z precyzją godną stratega i subtelnością godną dyplomaty. Wergiliusz pisał to, co August chciał, by o nim myślano: że jest nie tyle władcą, ile opiekunem, nie tyle zdobywcą, ile strażnikiem pokoju. A...
Zobacz więcejKrużganki laterańskie – przestrzeń pamięci
Krużganki Bazyliki św. Jana na Lateranie należą do tych miejsc w Rzymie, które nie narzucają się zwiedzającemu, lecz czekają, aż zostaną odkryte. Dostępne przez niepozorne przejście z bocznej nawy, stanowią jedną z najcenniejszych i najoryginalniejszych przestrzeni średniowiecznej architektury w mieście. Znawcy przedmiotu piszą, że to „najbardziej oryginalny średniowieczny element całego założenia”, a jego powstanie umieszczają pomiędzy latami 1222 i 1234. W epoce, w której Rzym przeżywał intensywny rozwój artystyczny, krużganki laterańskie były jednym z najdos...
Zobacz więcejFiammetta Michaelis – kurtyzana, która stała się legendą Rzymu
Rzym końca XV wieku był miastem, w którym codzienność miała smak intensywniejszy niż gdziekolwiek indziej w Europie. Wąskie uliczki pełne były ludzi przybyłych tu w poszukiwaniu kariery, protekcji, schronienia lub zwykłego szczęścia, a życie toczyło się równolegle na dwóch poziomach: oficjalnym — zdominowanym przez ceremonie, procesje i polityczne intrygi — oraz nieoficjalnym, gdzie rodziły się relacje, wpływy i fortuny, o których kronikarze milczeli. Właśnie w tej drugiej, mniej widocznej, lecz równie istotnej warstwie miasta aktywne były kobiety...
Zobacz więcej Zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO), informujemy, że Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest firma: Econ-sk GmbH, Billbrookdeich 103, 22113 Hamburg, Niemcy
Przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych będzie się odbywać na podstawie art. 6 RODO i w celu marketingowym Administrator powołuje się na prawnie uzasadniony interes, którym jest zbieranie danych statystycznych i analizowanie ruchu na stronie internetowej. Podanie danych osobowych na stronie internetowej http://roma-nonpertutti.com/ jest dobrowolne.