Malarze

Malarze

Andrea Pozzo (1642–1709) – mistrz malarskiej iluzji

Malarze

Annibale Carracci (1560–1609) - prostolinijny odludek w świecie rzymskiego splendoru

Malarze

Antiveduto Grammatica (1571–1626) – specjalista od głów o nietuzinkowym imieniu

Malarze

Antoniazzo Romano (1430? – 1512?) – wybitny podglądacz wielkich mistrzów

Malarze

Artemisia Gentileschi (1593–1653) – malarka niekobieca, poniżona i zapomniana na stulecia

Malarze

Baciccio (1639–1709) – twórca nieba i piekła na ziemi

Malarze

Caravaggio (1571–1610) - subtelny interpretator Biblii i pospolity przestępca

Malarze

Carlo Maratti (1625–1713) – znakomity portrecista i ojciec równie znakomitej córki

Malarze

Carlo Saraceni (1579–1620) – twórca między weryzmem a idealizmem

Malarze

Domenichino (1581–1641) - rzymski wzlot i neapolitański upadek małego Dominika

Malarze

Giovanni Lanfranco (1582–1647) – malarz Kościoła triumfującego

Malarze

Giuseppe Cesari (1568–1640) – ongiś rozchwytywany, dziś zapomniany ulubieniec papieży

Malarze

Guercino (1591–1666) – krótka kariera papieskiego wybrańca w Rzymie

Malarze

Guido Reni (1575–1642) – hazardzista o subtelnych manierach

Malarze

Melozzo da Forlì (1438–1494) – ten, który wprowadził do Rzymu delikatny powiew renesansu

Malarze

Orazio Gentileschi (1563–1639) – intymny realista ze skłonnością do awanturnictwa

Malarze

Pietro da Cortona (1596–1669) – wirtuoz od glorii, triumfów i apoteoz wszelakiego rodzaju

Malarze

Pinturicchio (1454–1513) – kreator fabuły prostej i pełnej wdzięku

Malarze

Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu

Malarze

Trophime Bigot (1597–1650) – tajemniczy mistrz świecowego blasku

Stanze Rafaela – czyli jak chcieli mieszkać papieże

Nowości
Nowości

Stanze Rafaela – czyli jak chcieli mieszkać papieże

Oto zaledwie dwudziestopięcioletni artysta pojawia się przed papieżem Juliuszem II, który zleca mu współtworzenie dekoracji malarskiej jednego ze swoich apartamentów (po włosku stanza) – gabinetu i biblioteki zarazem. Jej tematem miało być ukazanie uniwersum ludzkiej wiedzy, symbolizowanej przez filozofię, teologię, prawo i poezję. Prace w komnacie były już rozpoczęte przez grupę malarzy o ugruntowanej sławie (Sodoma, Lorenzo Lotto, Baldassare Peruzzi). Jednak wykonany przez Rafaela fresk (Szkoła ateńska) tak spodobał się papieżowi, że zwolnił innych mistrzów...

Zobacz więcej

Izajasz Rafaela – jak jeden wielki drugiego wielkiego naśladował

Nowości
Nowości

Izajasz Rafaela – jak jeden wielki drugiego wielkiego naśladował

Nasz nieodzowny dla zrozumienia sztuki XVI wieku Giorgio Vasari opowiada w swych Żywotach…, jak to w 1512 roku, pod nieobecność Michała Anioła, Donato Bramante pozyskał klucze od Kaplicy Sykstyńskiej i zaprowadził tam swego dalekiego krewnego i kompana na papieskim dworze, Rafaela. Sklepienie kaplicy było już prawie ukończone, ale sam Michał Anioł nie zezwalał nikomu na jego obejrzenie. Strzegł je przed oczami kolegów, których nie lubił i którzy odwzajemniali mu się tym samym. Trudno się dziwić – skryty, nietowarzyski i nieufny geniusz nie dzielił się z innymi...

Zobacz więcej

Kaplica Cerasich – zderzenie dwóch artystycznych osobowości

Nowości
Nowości

Kaplica Cerasich – zderzenie dwóch artystycznych osobowości

Sława i uznanie, jakie spłynęły na Caravaggia po namalowaniu trzech płócien na temat św. Mateusza w kościele San Luigi degli Francesi (kaplica Contarellich), spowodowały, że malarz znalazł się na ustach całego artystycznego Rzymu. Przeżywał chwilę prawdziwego i długo wyczekiwanego triumfu. Nic więc dziwnego, że szybko pozyskał kolejne wielkie zlecenie. Obdarzył go nim Tiberio Cerasi, a miejscem realizacji miał być kościół Santa Maria del Popolo.  

Zobacz więcej