Malarze

Malarze

Andrea Pozzo (1642–1709) – mistrz malarskiej iluzji

Malarze

Annibale Carracci (1560–1609) - prostolinijny odludek w świecie rzymskiego splendoru

Malarze

Antiveduto Grammatica (1571–1626) – specjalista od głów o nietuzinkowym imieniu

Malarze

Antoniazzo Romano (1430? – 1512?) – wybitny podglądacz wielkich mistrzów

Malarze

Artemisia Gentileschi (1593–1653) – malarka niekobieca, poniżona i zapomniana na stulecia

Malarze

Baciccio (1639–1709) – twórca nieba i piekła na ziemi

Malarze

Bronzino (1503–1572) – wysubtelniony, wyrafinowany i tajemniczy

Malarze

Caravaggio (1571–1610) - subtelny interpretator Biblii i pospolity przestępca

Malarze

Carlo Maratti (1625–1713) – znakomity portrecista i ojciec równie znakomitej córki

Malarze

Carlo Saraceni (1579–1620) – twórca między weryzmem a idealizmem

Malarze

Daniele da Volterra (1509–1566) – skazany na wielowiekowe pośmiewisko

Malarze

Domenichino (1581–1641) - rzymski wzlot i neapolitański upadek małego Dominika

Malarze

Giovanni Lanfranco (1582–1647) – malarz Kościoła triumfującego

Malarze

Giuseppe Cesari (1568–1640) – ongiś rozchwytywany, dziś zapomniany ulubieniec papieży

Malarze

Guercino (1591–1666) – krótka kariera papieskiego wybrańca w Rzymie

Malarze

Guido Reni (1575–1642) – hazardzista o subtelnych manierach

Malarze

Melozzo da Forlì (1438–1494) – ten, który wprowadził do Rzymu delikatny powiew renesansu

Malarze

Orazio Gentileschi (1563–1639) – intymny realista ze skłonnością do awanturnictwa

Malarze

Pietro da Cortona (1596–1669) – wirtuoz od glorii, triumfów i apoteoz wszelakiego rodzaju

Malarze

Pinturicchio (1454–1513) – kreator fabuły prostej i pełnej wdzięku

Malarze

Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu

Malarze

Trophime Bigot (1597–1650) – tajemniczy mistrz świecowego blasku

Obelisk Mussoliniego – pomnik narodowej amnezji

Nowości
Nowości

Obelisk Mussoliniego – pomnik narodowej amnezji

Przechodzimy na drugą stronę Tybru, gdzie śnieżnobiały obelisk o szlachetnej formie upamiętnia wodza i twórcę państwa faszystowskiego – „wielkiego sternika”, „aeronauty myśli” i „wodza duchowego Europy”, jak nazywała go propaganda tamtego czasu. Kroniki filmowe na bieżąco informowały o każdym etapie transportu marmurowego bloku z Carrary, pokazując rzesze zmęczonych, lecz szczęśliwych Włochów biorących udział w tym wiekopomnym przedsięwzięciu. Na oczach całego narodu dokonywał się doniosły akt gloryfikacji Mussoliniego – „ojca...

Zobacz więcej

Daniele da Volterra (1509–1566) – skazany na wielowiekowe pośmiewisko

Nowości
Nowości

Daniele da Volterra (1509–1566) – skazany na wielowiekowe pośmiewisko

Artysta ten zapamiętany został z pracy, która nie przyniosła mu ani sławy, ani poklasku. Jednak jako malarz, sztukator i rzeźbiarz pozostawił po sobie kilka wybitnych dzieł, które przez dwa stulecia ściągały do Rzymu wielbicieli sztuki z całej Europy. Dziś widzimy w nim jedynie naśladowcę Michała Anioła, a także jego profanatora. I choć opinia ta powoli ulega zmianie, nadal nie do końca potrafimy docenić jego twórczość. Dlaczego? Gdyż znacząca część jego spuścizny została zniszczona i bezpowrotnie utracona.  

Zobacz więcej

Kaplica Rospigliosi-Pallavicini – pośmiertny akord wielkiej rzymskiej dynastii

Nowości
Nowości

Kaplica Rospigliosi-Pallavicini – pośmiertny akord wielkiej rzymskiej dynastii

Wielobarwne marmury, złocone stiuki i wyszukane intarsje ścienne – tak prezentuje się jedna z kaplic kościoła San Francesco a Ripa. I choć świątynia ta znana jest głównie z arcydzieła dłuta Gian Lorenzo Berniniego, możemy być pewni, że bogactwo bijące od miejsca pochówku wielkiego rzymskiego rodu Rospigliosi-Pallavicini również nie pozostawi nas obojętnymi. Przez wieki pośmiertna kaplica stanowiła jeden z najważniejszych sposobów autoprezentacji rodu w miejscu publicznym – nieodzowny element wskazujący na jego rangę i prestiż. I tak było też w tym przypa...

Zobacz więcej