Malarze

Malarze

Andrea Pozzo (1642–1709) – mistrz malarskiej iluzji

Malarze

Annibale Carracci (1560–1609) - prostolinijny odludek w świecie rzymskiego splendoru

Malarze

Antiveduto Grammatica (1571–1626) – specjalista od głów o nietuzinkowym imieniu

Malarze

Antoniazzo Romano (1430? – 1512?) – wybitny podglądacz wielkich mistrzów

Malarze

Artemisia Gentileschi (1593–1653) – malarka niekobieca, poniżona i zapomniana na stulecia

Malarze

Baciccio (1639–1709) – twórca nieba i piekła na ziemi

Malarze

Bronzino (1503–1572) – wysubtelniony, wyrafinowany i tajemniczy

Malarze

Caravaggio (1571–1610) - subtelny interpretator Biblii i pospolity przestępca

Malarze

Carlo Maratti (1625–1713) – znakomity portrecista i ojciec równie znakomitej córki

Malarze

Carlo Saraceni (1579–1620) – twórca między weryzmem a idealizmem

Malarze

Daniele da Volterra (1509–1566) – skazany na wielowiekowe pośmiewisko

Malarze

Dirck van Baburen (ok. 1592|93–1624) – krótkie, intensywne życie caravaggionisty z Północy

Malarze

Domenichino (1581–1641) - rzymski wzlot i neapolitański upadek małego Dominika

Malarze

El Greco w Rzymie – malarz o artystycznej odwadze i bezgranicznej wyobraźni

Malarze

Gerrit (Gerard) van Honthorst (1590–1656) – wstrzemięźliwy malarz nokturnowy

Malarze

Giovanni Baglione — malarz i świadek epoki

Malarze

Giovanni Lanfranco (1582–1647) – malarz Kościoła triumfującego

Malarze

Giuseppe Cesari (1568–1640) – ongiś rozchwytywany, dziś zapomniany ulubieniec papieży

Malarze

Guercino (1591–1666) – krótka kariera papieskiego wybrańca w Rzymie

Malarze

Guido Reni (1575–1642) – hazardzista o subtelnych manierach

Malarze

Hendrick ter Brugghen (1588–1629) – caravaggionista z Utrechtu

Malarze

Jusepe de Ribera (1591–1652) – mały Hiszpan, wielki malarz

Malarze

Melozzo da Forlì (1438–1494) – ten, który wprowadził do Rzymu delikatny powiew renesansu

Malarze

Orazio Borgianni (1578–1616) – melancholik o intelektualnych ambicjach i wybuchowym charakterze

Malarze

Orazio Gentileschi (1563–1639) – intymny realista ze skłonnością do awanturnictwa

Malarze

Pietro da Cortona (1596–1669) – wirtuoz od glorii, triumfów i apoteoz wszelakiego rodzaju

Malarze

Pinturicchio (1454–1513) – kreator fabuły prostej i pełnej wdzięku

Malarze

Rafael (1483–1520) – przedwcześnie zmarły geniusz renesansu

Malarze

Simone Vouet (1590–1649) – rozmach, blask i bogactwo baroku

Malarze

Trophime Bigot (1597–1650) – tajemniczy mistrz świecowego blasku

San Cosimato – ponad tysiąc lat historii

Nowości
Nowości

San Cosimato – ponad tysiąc lat historii

W samym sercu Zatybrza, tuż obok gwarnego targu na Piazza di San Cosimato, kryje się miejsce, które ukazuje ciągłość i przemianę miasta Rzymu. Dawny klasztor San Cosimato, dziś siedziba szpitala Ospedale Nuovo Regina Margherita, jest przestrzenią, w której nakładają się na siebie warstwy czasu: na monumentalnych konstrukcjach cesarskiego Rzymu narosły obiekty będące siedzibami średniowiecznych wspólnot monastycznych, poddawane renesansowym przebudowom i dziewiętnastowiecznym modernizacjom, aż po współczesne przeobrażenie w instytucję medyczną. To miejsce, któ...

Zobacz więcej

Satyr na delfinie – antyk ubogacony

Nowości
Nowości

Satyr na delfinie – antyk ubogacony

W historii sztuki natrafiamy na dzieła, które nie tylko zachwycają formą, lecz opowiadają także o zmieniających się epokach, gustach i sposobach myślenia o antyku. Jednym z takich obiektów jest rzeźba znana dziś jako Satyr na delfinie z kolekcji Galerii Borghese — kompozycja, która od XVI wieku nieprzerwanie fascynuje artystów, kolekcjonerów i badaczy sztuki. Jej dzieje są równie dynamiczne jak przedstawiona w niej scena: młody, nagi, pełen witalnej energii satyr siedzi okrakiem na grzbiecie delfina, którego spiralny ogon i otwarta paszcza...

Zobacz więcej

Giovanni Baglione — malarz i świadek epoki

Nowości
Nowości

Giovanni Baglione — malarz i świadek epoki

Na przełomie XVI i XVII wieku Rzym był jednym z najważniejszych ośrodków sztuki w Europie. Miasto przyciągało malarzy, rzeźbiarzy, architektów i dekoratorów z całego Półwyspu Apenińskiego, a także z Hiszpanii, Francji, Niderlandów i Niemiec. Szacuje się, że między 1600 a 1630 rokiem działało nad Tybrem nawet dwa tysiące twórców — imponująca liczba, która pokazuje, z jaką intensywnością pulsowało życie artystyczne Wiecznego Miasta. W tym to środowisku, pełnym ostrej rywalizacji, ambicji i gwałtownych sporów, wyrósł Giov...

Zobacz więcej