Rzeźbiarze

Rzeźbiarze

Alessandro Algardi (1598–1654) – niedoceniony mistrz sztuki barokowej

Rzeźbiarze

Andrea Sansovino (ok. 1467–1529) – ten, który umiał ożywić zmarłych

Rzeźbiarze

Antonio Canova (1757–1822) - przez współczesnych wychwalany, przez potomnych lekceważony

Rzeźbiarze

Antonio Raggi (1624–1686) – drugie ręce mistrza Berniniego

Rzeźbiarze

Bartolomeo Ammannati (1511–1592) – początki świetnej kariery wielkiego włoskiego manierysty

Rzeźbiarze

Camillo Rusconi (1658–1728) – mało znany geniusz przełomu wieków

Rzeźbiarze

Cosimo Fancelli (1618–1688), wielki, acz drugorzędny mistrz rzymskiego baroku

Rzeźbiarze

Domenico Guidi (1625–1701) - czyli Bernini we francuskim stylu

Rzeźbiarze

Ercole Ferrata (1610–1686) - naśladowca o nieprzeciętnym talencie

Rzeźbiarze

Francesco Cavallini (1640–1703) - rzeźbiarz girland i rozkołysanych świętych

Rzeźbiarze

Francesco Mochi (1580–1654) – odsunięty, zapomniany, niepocieszony

Rzeźbiarze

Gian Lorenzo Bernini (1599–1680) – porywczy, arogancki i genialny ulubieniec papieży

Rzeźbiarze

Giovanni Battista Maini (1690–1752) – elegancja późnego baroku

Rzeźbiarze

Giuliano Finelli (1602–1653) - rzeźbiarz koronek, listków i kołnierzyków, ale nie tylko

Rzeźbiarze

Jacopo Sansovino (1486–1570) – w Rzymie niedoceniony, w Wenecji rozsławiony

Rzeźbiarze

Michał Anioł (1475–1564), malarz z przymusu – boski, acz nieszczęśliwy

Rzeźbiarze

Pietro Bracci (1700–1773) - mistrz elegancji i teatralnych gestów

Rzeźbiarze

Stefano Maderno (okoł. 1570–1636) – twórca słynny z jednego posągu

Miłość niebiańska i miłość ziemska Giovanniego Baglionego – cnota w walce z grzechem

Nowości
Nowości

Miłość niebiańska i miłość ziemska Giovanniego Baglionego – cnota w walce z grzechem

To były piękne czasy, gdy o sztuce można było rozprawiać bez końca. Ekscytować się kompozycją obrazu, kolorystyką, ale przede wszystkim jego tajemniczym, wieloznacznym przesłaniem. Obraz stawał się obiektem dociekań, intelektualnych sporów i prawdziwym stymulatorem przyjemności duchowych. Zauważali to mecenasi i kolekcjonerzy sztuki początku seicenta – epoki wzmożonego zainteresowania dziełami przeznaczonymi do prywatnej kontemplacji. A mieli w czym wybierać, gdyż Rzym stał się wówczas skupiskiem tysięcy artystów napływających do miasta z różnych części Europy...

Zobacz więcej

Święta Cecylia grająca na lutni Artemisii Gentileschi – autoportret w świętym przebraniu

Nowości
Nowości

Święta Cecylia grająca na lutni Artemisii Gentileschi – autoportret w świętym przebraniu

Młoda kobieta w pięknej sukni gra na lutni, spoglądając w górę, jakby tam szukała natchnienia. Mogłaby być jedną z dwórek na książęcych salonach, umilającą czas domownikom i gościom, i gdyby nie tytuł, zapewne nie domyślilibyśmy się, że mamy przed sobą świętą. Obraz namalowany został przez Artemisię Gentileschi, „jedyną kobietę we Włoszech, która kiedykolwiek wiedziała, czym jest malarstwo, kolor, impast i tym podobne rzeczy”. Tak stwierdził znakomity badacz sztuki barokowej Roberto Longhi w swoim eseju z 1916 roku, w którym malarka po trzech wiekach cał...

Zobacz więcej

Gerrit (Gerard) van Honthorst (1590–1656) – wstrzemięźliwy malarz nokturnowy

Nowości
Nowości

Gerrit (Gerard) van Honthorst (1590–1656) – wstrzemięźliwy malarz nokturnowy

Przełom XVI i XVII wieku to w Niderlandach okres niepokojów społecznych i walk religijnych. W Utrechcie, rządzonym przez protestancką, acz liberalną elitę, artysta należał do mniejszości katolickiej. Fachu uczył się u sławnego w mieście Abrahama Bloemaerta. Spośród czterdziestu ośmiu działających w tym czasie w Utrechcie malarzy, aż dwudziestu pięciu wyjechało do Włoch. Uczynił to także van Honthorst. W przeciągu kilku lat zyskał intratne zlecenia na wielkoformatowe dzieła przeznaczone do kościołów i podbił serca prywatnych kolekcjonerów. Jego szybka kariera była za...

Zobacz więcej