Kobiety odważne i niepoprawne

Kobiety odważne i niepoprawne

Beatrice Cenci (1577–1599) - ojcobójczyni przez rzymian rozgrzeszona, przez miasto upamiętniona

Kobiety odważne i niepoprawne

Giulia Farnese Orsini – czarnooka i czarnowłosa papieska metresa

Kobiety odważne i niepoprawne

Imperia Cognati, czyli najsławniejsza kurtyzana renesansowego Rzymu

Kobiety odważne i niepoprawne

Krystyna Wazówna (1626–1689) – znaczący, acz uciążliwy papieski gość

Kobiety odważne i niepoprawne

Marozja (892? – 936?), „piękna jak bogini i ognista jak dziewka”

Kobiety odważne i niepoprawne

Pauline Borghese (1780–1825) – francuska skandalistka w papieskiej kaplicy

Kobiety odważne i niepoprawne

Silvia Ruffini (ok. 1475–1561) – cicha wdowa z gromadką kardynalskich dzieci

Kobiety odważne i niepoprawne

Teodora Starsza (? – 928?), ladacznica czy kobieta o „iście męskiej sile”?

Kobiety odważne i niepoprawne

Vanozza Cattanei (1442–1518) – nieoficjalna żona papieża i oficjalna matka papieskich dzieci

Silvia Ruffini (ok. 1475–1561) – cicha wdowa z gromadką kardynalskich dzieci

Nowości
Nowości

Silvia Ruffini (ok. 1475–1561) – cicha wdowa z gromadką kardynalskich dzieci

Nawet w rozluźnionym moralnie środowisku renesansowego Rzymu jej przypadek był czymś wyjątkowym. Rzadko bowiem wdowa szlacheckiego pochodzenia w regularnych odstępach czasu rodziła dzieci i to nie byle komu, ale znaczącemu kardynałowi. Konkubinat przedstawicieli Kościoła był akceptowany, ale nawet nad wyraz swobodny obyczajowo kardynał Borgia (późniejszy papież Aleksander VI) pragnął zachować jakieś pozory przyzwoitości, żeniąc swe wybranki serca z przypadkowymi kandydatami. Tym razem tak się jednak nie stało. I choć związek kardynała Farnese z Silvią okazał się fundamentem potęgi rodu,...

Zobacz więcej

Pomnik nagrobny papieża Leona XI – dzieło skromne i politycznie przekonujące

Nowości
Nowości

Pomnik nagrobny papieża Leona XI – dzieło skromne i politycznie przekonujące

Prawdopodobnie już podczas mszy koronacyjnej siedemdziesięcioletni papież Leon XI nabawił się przeziębienia, wskutek którego po 27 dniach pontyfikatu zmarł. Jego pomnik nagrobny parę dekad później ufundował kardynał Roberto Ubaldini. Gestem tym pragnął on uwiecznić w bazylice watykańskiej swego krewnego, ale pomnik ten – jak się okazało – służyć miał także jego własnym, tyle że nieziszczonym, celom.

Zobacz więcej

Alberyk II (909? – 954) – pogromca własnej matki i książę Rzymu

Nowości
Nowości

Alberyk II (909? – 954) – pogromca własnej matki i książę Rzymu

Był przez prawie ćwierć wieku niezaprzeczalnym władcą Rzymu, a pozycję tę uzyskał za sprawą uszczerbku na honorze, jakim był wymierzony mu policzek. W ten to sposób zrodziła się legenda o upokorzonym synu, który dochodzi swoich racji, buntując się przeciw matce i brutalnemu ojczymowi. Czy była to jednak zniewaga, czy dobrze wyreżyserowany plan – osądźmy sami.

Zobacz więcej