Kobiety odważne i niepoprawne

Kobiety odważne i niepoprawne

Anna Bianchini – dziewczyna lekkich obyczajów jakich wiele

Kobiety odważne i niepoprawne

Beatrice Cenci (1577–1599) - ojcobójczyni przez rzymian rozgrzeszona, przez miasto upamiętniona

Kobiety odważne i niepoprawne

Constanza Colonna – najważniejsza kobieta w życiu Caravaggia

Kobiety odważne i niepoprawne

Fillide Melandroni (1581–1618) – niejednoznaczny portret znanej rzymskiej kurtyzany

Kobiety odważne i niepoprawne

Giulia Farnese Orsini – czarnooka i czarnowłosa papieska metresa

Kobiety odważne i niepoprawne

Imperia Cognati, czyli najsławniejsza kurtyzana renesansowego Rzymu

Kobiety odważne i niepoprawne

Krystyna Wazówna (1626–1689) – znaczący, acz uciążliwy papieski gość

Kobiety odważne i niepoprawne

Marcela (ok. 325–410) – dociekliwa erudytka z Awentynu

Kobiety odważne i niepoprawne

Marozja (892? – 936?), „piękna jak bogini i ognista jak dziewka”

Kobiety odważne i niepoprawne

Papieżyca Joanna – średniowieczny fake news czy może skwapliwie skrywana prawda

Kobiety odważne i niepoprawne

Paula Rzymska (347–404) – przykład cnót niewieścich

Kobiety odważne i niepoprawne

Pauline Borghese (1780–1825) – francuska skandalistka w papieskiej kaplicy

Kobiety odważne i niepoprawne

Silvia Ruffini (ok. 1475–1561) – cicha wdowa z gromadką kardynalskich dzieci

Kobiety odważne i niepoprawne

Teodora Starsza (? – 928?), ladacznica czy kobieta o „iście męskiej sile”?

Kobiety odważne i niepoprawne

Tullia d’Aragona (1508? – 1556) – królowa salonów literackich

Kobiety odważne i niepoprawne

Vanozza Cattanei (1442–1518) – nieoficjalna żona papieża i oficjalna matka papieskich dzieci

Torre Argentina – miejsce, w którym czas wstrzymał oddech

Nowości
Nowości

Torre Argentina – miejsce, w którym czas wstrzymał oddech

W samym sercu Rzymu, tam gdzie współczesne ulice przecinają się ze wspomnieniem starożytnych traktów, leży Largo di Torre Argentina — przestrzeń, która miała zniknąć, gdy na początku XX wieku planowano wzniesienie tu nowych kamienic i wytyczenie szerokich arterii. Miasto chciało iść naprzód, nie oglądając się na to, co kryje ziemia. W dokumentach z epoki zapisano, że przedsięwzięcie wymagałoby „zniszczenia budynków o wielkiej wartości archeologicznej”, ale dopiero gdy runął kościół San Nicola de’ Cesarini, a spod gruzu wyłoniły...

Zobacz więcej

Dworzec Roma Ostiense – faszystowskie powitanie na peronie

Nowości
Nowości

Dworzec Roma Ostiense – faszystowskie powitanie na peronie

Dworzec Roma Ostiense jest jednym z najbardziej sugestywnych przykładów tego, jak architektura faszystowska potrafiła przekształcić zwykły budynek użyteczności publicznej w narzędzie politycznej narracji. Jego forma, symbolika, a nawet położenie zostały podporządkowane idei głoszącej, że nowoczesne Włochy Mussoliniego są bezpośrednim spadkobiercą starożytnego Rzymu. To nie jest dworzec „gdzieś na uboczu” — przeciwnie, jego lokalizacja została wybrana tak, aby gmach ten od pierwszego wejrzenia wpisywał się w monumentalną opowieść o ciągłości imperium.

Zobacz więcej

Botticelli w Kaplicy Sykstyńskiej – opowieść o kuszeniu, ofierze i sensie zbawienia

Nowości
Nowości

Botticelli w Kaplicy Sykstyńskiej – opowieść o kuszeniu, ofierze i sensie zbawienia

Kiedy Sandro Botticelli wyruszał w 1481 roku z wyrafinowanej pod względem artystycznym Florencji do Rzymu, nie wiedział zapewne, co go czeka. Papież Sykstus IV wezwał najlepszych artystów Italii, by stworzyli program malarski godny nowej kaplicy (potem nazwanej Sykstyńską), i Botticelli znalazł się wśród wybranych. Po przybyciu do miasta ujrzał świat, w którym ruiny antyku przetykały się z nowymi budowlami papieskimi, a atmosfera duchowej powagi z codziennym zgiełkiem pielgrzymów i dworzan. Zamieszkał niedaleko Watykanu, wśród innych malarzy pracujących nad f...

Zobacz więcej