Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Antinous (ok. 110–130) – młodzieniec, dla którego cesarz stracił rozum

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Antonin Pius (86–161) – gospodarz bogobojny, rozsądny i sprawiedliwy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Domicjan (51–96) - wielki budowniczy i znienawidzony przez senat despota

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Hadrian (76–138) – podróżnik i miłośnik kultury greckiej

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Honoriusz (384–423) – ten, który pozwolił na zrabowanie Rzymu

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Karakalla (188–217) – brutalny wariat czy ofiara propagandy?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Kommodus (161–192) – nieszczęsny syn wielkiego ojca

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Maksencjusz (278–312) – ciemiężca czy ofiara czarnej legendy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Marek Aureliusz (121–180)– filozof na cesarskim tronie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Nerwa (30–98) – władca roztropny, łagodny i mądry

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Romulus Augustulus (ok. 463–ok. 536) – ostatni cesarz imperium zachodniego i ... nic więcej

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Septymiusz Sewer (145–211) – ten, który z armii uczynił wiodącą siłę w państwie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Teodozjusz Wielki (347–395) – ten, który z imperium romanum stworzył imperium christianum

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Trajan (53–117) – rzymski władca idealny: waleczny, szczodry i z senatem dobrze żyjący

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Tytus (39–81) – pogromca Jerozolimy i kochanek Bereniki

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Walentynian III (419–455) – żałosny bunt lekceważonego władcy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Domicja Longina (53?–128?) – szanowana i potępiana, czyli los żony ostatniego Flawiusza

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Helena – od karczmarki do świętej, czyli jak rodzą się legendy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Julia Domna (150/160? – 217) - ambitna władczyni i nieszczęśliwa matka

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Galla Placydia (390–450) – niezwykła kobieta, warta tyle, co kilka ton zboża

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Honoria (418–455?) – emancypantka czy narzędzie politycznych kalkulacji?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Konstantyna – cesarska córka i enigmatyczna święta

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Oktawian August – twórca pokoju, architekt imperium, mistrz pozorów

Kościół San Giovanni a Porta Latina – miejsce, które mówi szeptem

Nowości
Nowości

Kościół San Giovanni a Porta Latina – miejsce, które mówi szeptem

To jest miejsce, w którym cisza sprawia, że człowiek zaczyna chodzić wolniej, mówić ciszej, patrzeć uważniej. Nie onieśmiela, nie przytłacza, nie narzuca się. Z dala od zgiełku współczesnego Rzymu, na południowym skraju miasta, tuż przy murach Aureliana, znajduje się kościół, który rzadko przyciąga tłumy turystów. San Giovanni a Porta Latina, skryty wśród zieleni, wydaje się istnieć poza czasem — jakby wciąż należał do epoki, w której powstał. To jeden z najstarszych kościołów bazylikalnych w Rzymie, a jego historia splata si...

Zobacz więcej

Maria Mancini – skandalistka rzymska

Nowości
Nowości

Maria Mancini – skandalistka rzymska

Maria Mancini była jedną z najbardziej niejednoznacznych kobiet siedemnastowiecznej Europy. Jej życie nie układa się w prostą opowieść o buncie, ambicji czy emancypacji. Nie ma w nim programu, nie ma manifestu, nie ma świadomej próby zmiany świata. Jest natomiast ciąg zdarzeń, które razem tworzą portret osoby żyjącej intensywnie, impulsywnie i wbrew oczekiwaniom otoczenia. To właśnie ta nieprzewidywalność sprawiła, że Maria stała się skandalistką — nie dlatego, że pragnęła skandalu, lecz dlatego, że jej sposób życia nie mieścił się w ramach epoki.

Zobacz więcej

Obelisk Sallustiano – kamienna iluzja, czyli jak Rzym stwarzał własny Egipt

Nowości
Nowości

Obelisk Sallustiano – kamienna iluzja, czyli jak Rzym stwarzał własny Egipt

Rzymianie sprowadzali z egipskiego Asuanu ogromne bloki różowego granitu, które stanowiły surowiec do monumentalnych projektów w stolicy imperium. Taki blok trafił również do Rzymu w czasach cesarza Hadriana, a miejscowi kamieniarze nadali mu formę, wzorując się na egipskich proporcjach. Tak powstał obelisk zwany Sallustiano, gdyż przez wieki stał w ogrodach Salustiusza, na północ od centrum miasta.

Zobacz więcej