Cesarze rzymscy i ich otoczenie
Antinous (ok. 110–130) – młodzieniec, dla którego cesarz stracił rozum
Cesarz Antonin Pius (86–161) – gospodarz bogobojny, rozsądny i sprawiedliwy
Cesarz Domicjan (51–96) - wielki budowniczy i znienawidzony przez senat despota
Cesarz Hadrian (76–138) – podróżnik i miłośnik kultury greckiej
Cesarz Honoriusz (384–423) – ten, który pozwolił na zrabowanie Rzymu
Cesarz Karakalla (188–217) – brutalny wariat czy ofiara propagandy?
Cesarz Kommodus (161–192) – nieszczęsny syn wielkiego ojca
Cesarz Maksencjusz (278–312) – ciemiężca czy ofiara czarnej legendy
Cesarz Marek Aureliusz (121–180)– filozof na cesarskim tronie
Cesarz Nerwa (30–98) – władca roztropny, łagodny i mądry
Cesarz Romulus Augustulus (ok. 463–ok. 536) – ostatni cesarz imperium zachodniego i ... nic więcej
Cesarz Septymiusz Sewer (145–211) – ten, który z armii uczynił wiodącą siłę w państwie
Cesarz Teodozjusz Wielki (347–395) – ten, który z imperium romanum stworzył imperium christianum
Cesarz Trajan (53–117) – rzymski władca idealny: waleczny, szczodry i z senatem dobrze żyjący
Cesarz Tytus (39–81) – pogromca Jerozolimy i kochanek Bereniki
Cesarz Walentynian III (419–455) – żałosny bunt lekceważonego władcy
Cesarzowa Domicja Longina (53?–128?) – szanowana i potępiana, czyli los żony ostatniego Flawiusza
Cesarzowa Helena – od karczmarki do świętej, czyli jak rodzą się legendy
Cesarzowa Julia Domna (150/160? – 217) - ambitna władczyni i nieszczęśliwa matka
Galla Placydia (390–450) – niezwykła kobieta, warta tyle, co kilka ton zboża
Honoria (418–455?) – emancypantka czy narzędzie politycznych kalkulacji?
Konstantyna – cesarska córka i enigmatyczna święta
Izyda – królowa niebios
Była dla Rzymian boginią ważną – zwyciężczynią śmierci, panią świata podziemnego, orędowniczką kobiet w ciąży i matek, a także opiekunką żeglarzy. Uchodziła za postać ascetyczną i nieskalaną, a jej świątynie często dawały schronienie kobietom napastowanym i nękanym seksualnie. Aby wejść do grona jej wyznawców, należało przejść rytuał inicjacji podobny do chrztu, a następnie brać udział w odprawianych ku jej czci misteriach.
Zobacz więcejPochód Aurory – podmuch nowości i świeżości
Guercino malował sceny religijne, jakby pragnął oglądających je przekonywać i umacniać w wierze, a nawet brać za świadków cudów, które przed nimi roztaczał. Jego obrazy miały w sobie rozmach, elegancję, świetlistość, wyniosłość, a przy tym budziły silne emocje. Ale w tym dziele, wykonanym na zlecenie papieskiego nepota, malarz nie odwoływał się do religijnej emfazy, ale do świata mitu, z wykorzystaniem którego pragnął stworzyć porywający malarski spektakl.
Zobacz więcejZagadkowa marmurowa stopa i egipskie obeliski
Jakże zdumiony musi być wędrowiec, gdy przemierzając zaułki Rzymu, natknie się na olbrzymią marmurową stopę obutą w sandał. Wyrasta ona z kamiennej podstawy przy via di Santo Stefano del Cacco jako coś kompletnie nierealnego i jedynie prostopadła do tej wymienionej wyżej ulica o nazwie via del Piè di Marmo (ulica Marmurowej Stopy) upewnia go, że nie ulega halucynacji albo surrealistycznej wizji rodem z obrazów René Magritte’a.
Zobacz więcej Zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO), informujemy, że Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest firma: Econ-sk GmbH, Billbrookdeich 103, 22113 Hamburg, Niemcy
Przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych będzie się odbywać na podstawie art. 6 RODO i w celu marketingowym Administrator powołuje się na prawnie uzasadniony interes, którym jest zbieranie danych statystycznych i analizowanie ruchu na stronie internetowej. Podanie danych osobowych na stronie internetowej http://roma-nonpertutti.com/ jest dobrowolne.
