Mosty

Mosty

Ponte Duca d’Aosta – most chwały żołnierza włoskiego

Mosty

Ponte Flaminio – pomost między Rzymem cesarskim i faszystowskim

Mosty

Ponte Rotto – malownicza ruina z czasów republiki

Mosty

Ponte Sant'Angelo (Most św. Anioła) – przypomnienie Męki Pańskiej i przestroga dla bandytów

Mosty

Ponte Sisto – nie zapomnij o modlitwie, a spotka cię nagroda

Mosty

Ponte Vittorio Emanuele II – most wychwalający królewskie cnoty

Piazza della Quercia i Piazza Capo di Ferro – dwa place i dwa piękne pałace

Nowości
Nowości

Piazza della Quercia i Piazza Capo di Ferro – dwa place i dwa piękne pałace

Spacerując po wąskich uliczkach dzielnicy Regola, zapewne w którymś momencie znajdziemy się na małym placyku, którego środek zdobi dąb ostrolistny – to Piazza della Quercia (Plac Dębu). Miejsce to od razu przyciągnie naszą uwagę, nie tylko owym drzewem, ale też sylwetą renesansowego pałacu o pięknej fasadzie. Gdy przejdziemy kilkanaście kroków dalej, natkniemy się na kolejny mały placyk (Piazza Capo di Ferro) z dominującym nad nim monumentalnym pałacem Spada. Dziś placyki wydają się ze sobą połączone, ale stało się to stosunkowo niedawno – w 1940 roku zmoderniz...

Zobacz więcej

Caravaggio – ostatnia podróż. Sprawa iście kryminalna

Nowości
Nowości

Caravaggio – ostatnia podróż. Sprawa iście kryminalna

Ostatnim, w miarę pewnym faktem z życia Caravaggia była jego podróż morska podjęta w lipcu 1610 roku z Neapolu na północ. Jej celem było uzyskanie papieskiej łaski, o którą malarz i liczne grono jego wielbicieli zabiegali od lat. Wydawało się, że do zrobienia pozostało już naprawdę niewiele – że malarz przybywszy do Rzymu, obdaruje swych sprzymierzeńców obrazami, ucałuje papieski pierścień i ponownie stanie się wolnym człowiekiem. Rozpocznie nowe życie bez strachu i ciągłego poczucia zagrożenia. Co takiego jednak się stało, że marzenia nie udało się ziścić? Ni...

Zobacz więcej

El Greco w Rzymie – malarz o artystycznej odwadze i bezgranicznej wyobraźni

Nowości
Nowości

El Greco w Rzymie – malarz o artystycznej odwadze i bezgranicznej wyobraźni

Jego obrazy stawały się z czasem coraz bardziej żarliwe, coraz intensywniejsze w oddawaniu przeżycia religijnego, chorobliwie ekstatyczne, ekspresyjne, a przez to w coraz większym stopniu zdeformowane. Forma rozmywa się w nich, kompozycja zagęszcza, sceny wirują w przestworzach, a ostre, jakby sztuczne światło znaczy jasne refleksy na plamach barwnych. I gdybyśmy nie wiedzieli, że autorem tych obrazów był El Greco, moglibyśmy przypuszczać, że namalował je ekspresjonista z początku XX wieku wiedziony osobistą wizją cudownego wydarzenia.

Zobacz więcej