Izyda – królowa niebios

Była dla Rzymian boginią ważną – zwyciężczynią śmierci, panią świata podziemnego, orędowniczką kobiet w ciąży i matek, a także opiekunką żeglarzy. Uchodziła za postać ascetyczną i nieskalaną, a jej świątynie często dawały schronienie kobietom napastowanym i nękanym seksualnie. Aby wejść do grona jej wyznawców, należało przejść rytuał inicjacji podobny do chrztu, a następnie brać udział w odprawianych ku jej czci misteriach.

Pochód Aurory – podmuch nowości i świeżości

Guercino malował sceny religijne, jakby pragnął oglądających je przekonywać i umacniać w wierze, a nawet brać za świadków cudów, które przed nimi roztaczał. Jego obrazy miały w sobie rozmach, elegancję, świetlistość, wyniosłość, a przy tym budziły silne emocje. Ale w tym dziele, wykonanym na zlecenie papieskiego nepota, malarz nie odwoływał się do religijnej emfazy, ale do świata mitu, z wykorzystaniem którego pragnął stworzyć porywający malarski spektakl.

Zagadkowa marmurowa stopa i egipskie obeliski

Jakże zdumiony musi być wędrowiec, gdy przemierzając zaułki Rzymu, natknie się na olbrzymią marmurową stopę obutą w sandał. Wyrasta ona z kamiennej podstawy przy via di Santo Stefano del Cacco jako coś kompletnie nierealnego i jedynie prostopadła do tej wymienionej wyżej ulica o nazwie via del Piè di Marmo (ulica Marmurowej Stopy) upewnia go, że nie ulega halucynacji albo surrealistycznej wizji rodem z obrazów René Magritte’a.