Rzymskie rewiry

Rzymskie rewiry

Campo de’Fiori – pole pełne kwiatów, krwawych rzezi i straganów

Rzymskie rewiry

Dwa place i dwa piękne pałace

Rzymskie rewiry

Foro Italico – enklawa kultu Mussoliniego i jego imperium

Rzymskie rewiry

Forum Augusta – kompleks ku czci religijnej i własnej

Rzymskie rewiry

Forum Boarium – starożytne miejsce handlu i kultu

Rzymskie rewiry

Forum Cezara – dyskretne ambicje dyktatora, czyli plac własnej czci

Rzymskie rewiry

Forum Nerwy – niedokończone dzieło wyklętego cesarza

Rzymskie rewiry

Piazza Augusto Imperatore – architektura w służbie polityki historycznej

Rzymskie rewiry

Piazza del Popolo – wizytówka miasta: miejsce prestiżowe, eleganckie i reprezentacyjne

Rzymskie rewiry

Piazza della Madonna dei Monti – miejsce nieturystyczne, malownicze i gwarne

Rzymskie rewiry

Piazza della Rotonda – utrapienie papieży, plac porządkowany przez stulecia

Rzymskie rewiry

Piazza di Pasquino – miejsce niepozorne, miłe i ciekawe

Rzymskie rewiry

Piazza di San Pietro – genialny zamysł dwóch wizjonerów

Rzymskie rewiry

Piazza Farnese – miejsce zachwycające o zmierzchu, imponujące za dnia

Rzymskie rewiry

Piazza Navona – od stadionu do reprezentacyjnego papieskiego salonu

Rzymskie rewiry

Piazza Venezia – tętniące serce miasta

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Nowości
Nowości

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Tuż obok Watykanu, tam gdzie obecnie tłoczą się tłumy pielgrzymów, kierujących swe kroki ku Bazylice św. Piotra, przez wieki istniało odrębne miasto. Nie miało murów ani bram, ale codziennie przemierzały je setki ludzi. Mowa tu o Ospedale di Santo Spirito in Sassia – szpitalu, który był nie tylko szpitalem, lecz całym światem zbudowanym z ludzkiej potrzeby, papieskiej ambicji i chwalebnej idei miłosierdzia, którego poszukiwano tu przez stulecia.

Zobacz więcej

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Nowości
Nowości

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Lekarz z wykształcenia, teoretyk sztuki z zamiłowania, wnikliwy obserwator z natury – Giulio Mancini był jednym z najbardziej przenikliwych umysłów rzymskiego świata sztuki przełomu XVI i XVII wieku. Należał do wąskiego grona osób, które potrafiły patrzeć na artystów i ich dzieła z chłodnym, analitycznym dystansem, nie ulegając modom ani dworskim emocjom. Jego Considerazioni sulla pittura to jedno z najważniejszych świadectw epoki, dokumentujące zarówno praktykę artystyczną, jak i życie środowiska, w którym rodził się barok.

Zobacz więcej

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

Nowości
Nowości

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

W pierwszych dekadach XVII wieku młody Giovanni Francesco Barbieri, zwany Guercinem, namalował jedno z najbardziej przejmujących dzieł swojej wczesnej kariery. Obraz Pasterze arkadyjscy, bo to o niego chodzi, znany jest także pod innym tytułem w postaci łacińskiej sentencji Et in Arcadia ego. Kompozycja ta powstała w latach 1618–1622 i od początku budziła silne emocje – zarówno ze względu na swój temat, jak i niezwykłą intensywność malarską. Łączy w sobie dramatyzm z melancholią, a jednocześnie stanowi świadectwo momentu, w którym artysta z prowincjonalnego Cen...

Zobacz więcej