Świeci, prorocy i bogowie

Świeci, prorocy i bogowie

Habakuk z aniołem Berniniego, czyli historia tajemniczej podróży do jaskini lwa

Świeci, prorocy i bogowie

Herkules – nieustraszony i niezbyt błyskotliwy opiekun Rzymu

Świeci, prorocy i bogowie

Izajasz Rafaela – jak jeden wielki drugiego wielkiego naśladował

Świeci, prorocy i bogowie

Izyda – królowa niebios

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Agnieszka (Sant’Agnese) – ulubienica rzymian – dziewica niezłomna

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Balbina (Santa Balbina) – patronka jąkających się i… nie tylko

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Bibiana (Santa Bibiana) – nieustępliwa rzymska dziewczynka zachłostana na śmierć

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Cecylia (Santa Cecilia) - cudownie odnaleziona i równie cudownie w wiecznej młodości zachowana

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Eustochium (368–419) – dziewica z krwi i kości

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Katarzyna z Aleksandrii – święta czy nieświęta?

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Maria Magdalena – fantomowa postać zlepiona z ignorancji, interesu i złej woli

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Petronela (Santa Petronilla) – dziewica i oblubienica Chrystusa

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Pryska (Santa Prisca) – święta w trzech odsłonach

Świeci, prorocy i bogowie

Święta Sabina (Santa Sabina) – enigmatyczna matrona z Awentynu

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Andrzej (Sant’Andrea) – apostoł z wielowiekową wizytą w Wiecznym Mieście

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Hieronim (ok.331 a 347 – 420) – „Rzymianie chowajcie córki, bo Hieronim idzie”

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Hipolit (Sant’Ippolito) – neofita i patron strażników więziennych

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Saba (San Saba) – bezkompromisowy palestyński poplecznik Rzymu

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Sebastian – nagi, piękny i powabny

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Szczepan (Santo Stefano) – towarzysz w kulcie świętego Wawrzyńca

Świeci, prorocy i bogowie

Święty Wawrzyniec (San Lorenzo) – ulubieniec rzymian; orędownik cierpiących w ogniu piekielnym

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Nowości
Nowości

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Tuż obok Watykanu, tam gdzie obecnie tłoczą się tłumy pielgrzymów, kierujących swe kroki ku Bazylice św. Piotra, przez wieki istniało odrębne miasto. Nie miało murów ani bram, ale codziennie przemierzały je setki ludzi. Mowa tu o Ospedale di Santo Spirito in Sassia – szpitalu, który był nie tylko szpitalem, lecz całym światem zbudowanym z ludzkiej potrzeby, papieskiej ambicji i chwalebnej idei miłosierdzia, którego poszukiwano tu przez stulecia.

Zobacz więcej

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Nowości
Nowości

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Lekarz z wykształcenia, teoretyk sztuki z zamiłowania, wnikliwy obserwator z natury – Giulio Mancini był jednym z najbardziej przenikliwych umysłów rzymskiego świata sztuki przełomu XVI i XVII wieku. Należał do wąskiego grona osób, które potrafiły patrzeć na artystów i ich dzieła z chłodnym, analitycznym dystansem, nie ulegając modom ani dworskim emocjom. Jego Considerazioni sulla pittura to jedno z najważniejszych świadectw epoki, dokumentujące zarówno praktykę artystyczną, jak i życie środowiska, w którym rodził się barok.

Zobacz więcej

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

Nowości
Nowości

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

W pierwszych dekadach XVII wieku młody Giovanni Francesco Barbieri, zwany Guercinem, namalował jedno z najbardziej przejmujących dzieł swojej wczesnej kariery. Obraz Pasterze arkadyjscy, bo to o niego chodzi, znany jest także pod innym tytułem w postaci łacińskiej sentencji Et in Arcadia ego. Kompozycja ta powstała w latach 1618–1622 i od początku budziła silne emocje – zarówno ze względu na swój temat, jak i niezwykłą intensywność malarską. Łączy w sobie dramatyzm z melancholią, a jednocześnie stanowi świadectwo momentu, w którym artysta z prowincjonalnego Cen...

Zobacz więcej