Rzeźbiarze

Rzeźbiarze

Alessandro Algardi (1598–1654) – niedoceniony mistrz sztuki barokowej

Rzeźbiarze

Andrea Sansovino (ok. 1467–1529) – ten, który umiał ożywić zmarłych

Rzeźbiarze

Antonio Canova (1757–1822) - przez współczesnych wychwalany, przez potomnych lekceważony

Rzeźbiarze

Antonio Raggi (1624–1686) – drugie ręce mistrza Berniniego

Rzeźbiarze

Bartolomeo Ammannati (1511–1592) – początki świetnej kariery wielkiego włoskiego manierysty

Rzeźbiarze

Camillo Rusconi (1658–1728) – mało znany geniusz przełomu wieków

Rzeźbiarze

Cosimo Fancelli (1618–1688), wielki, acz drugorzędny mistrz rzymskiego baroku

Rzeźbiarze

Domenico Guidi (1625–1701) - czyli Bernini we francuskim stylu

Rzeźbiarze

Ercole Ferrata (1610–1686) - naśladowca o nieprzeciętnym talencie

Rzeźbiarze

Francesco Cavallini (1640–1703) - rzeźbiarz girland i rozkołysanych świętych

Rzeźbiarze

Francesco Mochi (1580–1654) – odsunięty, zapomniany, niepocieszony

Rzeźbiarze

Gian Lorenzo Bernini (1599–1680) – porywczy, arogancki i genialny ulubieniec papieży

Rzeźbiarze

Giovanni Battista Maini (1690–1752) – elegancja późnego baroku

Rzeźbiarze

Giuliano Finelli (1602–1653) - rzeźbiarz koronek, listków i kołnierzyków, ale nie tylko

Rzeźbiarze

Jacopo Sansovino (1486–1570) – w Rzymie niedoceniony, w Wenecji rozsławiony

Rzeźbiarze

Michał Anioł (1475–1564), malarz z przymusu – boski, acz nieszczęśliwy

Rzeźbiarze

Pierre Le Gros (1666–1719) – wspaniała rzymska kariera dramatycznie przerwana

Rzeźbiarze

Pietro Bracci (1700–1773) - mistrz elegancji i teatralnych gestów

Rzeźbiarze

Stefano Maderno (okoł. 1570–1636) – twórca słynny z jednego posągu

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Nowości
Nowości

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Tuż obok Watykanu, tam gdzie obecnie tłoczą się tłumy pielgrzymów, kierujących swe kroki ku Bazylice św. Piotra, przez wieki istniało odrębne miasto. Nie miało murów ani bram, ale codziennie przemierzały je setki ludzi. Mowa tu o Ospedale di Santo Spirito in Sassia – szpitalu, który był nie tylko szpitalem, lecz całym światem zbudowanym z ludzkiej potrzeby, papieskiej ambicji i chwalebnej idei miłosierdzia, którego poszukiwano tu przez stulecia.

Zobacz więcej

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Nowości
Nowości

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Lekarz z wykształcenia, teoretyk sztuki z zamiłowania, wnikliwy obserwator z natury – Giulio Mancini był jednym z najbardziej przenikliwych umysłów rzymskiego świata sztuki przełomu XVI i XVII wieku. Należał do wąskiego grona osób, które potrafiły patrzeć na artystów i ich dzieła z chłodnym, analitycznym dystansem, nie ulegając modom ani dworskim emocjom. Jego Considerazioni sulla pittura to jedno z najważniejszych świadectw epoki, dokumentujące zarówno praktykę artystyczną, jak i życie środowiska, w którym rodził się barok.

Zobacz więcej

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

Nowości
Nowości

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

W pierwszych dekadach XVII wieku młody Giovanni Francesco Barbieri, zwany Guercinem, namalował jedno z najbardziej przejmujących dzieł swojej wczesnej kariery. Obraz Pasterze arkadyjscy, bo to o niego chodzi, znany jest także pod innym tytułem w postaci łacińskiej sentencji Et in Arcadia ego. Kompozycja ta powstała w latach 1618–1622 i od początku budziła silne emocje – zarówno ze względu na swój temat, jak i niezwykłą intensywność malarską. Łączy w sobie dramatyzm z melancholią, a jednocześnie stanowi świadectwo momentu, w którym artysta z prowincjonalnego Cen...

Zobacz więcej

Whoops, looks like something went wrong.