Pomniki pamięci

Pomniki pamięci

Kolos z ogrodów Caffarellich – drugie życie konstantyńskiego posągu

Pomniki pamięci

Kolumna Marka Aureliusza – pamiątka po cesarzu mądrym, roztropnym i dzielnym

Pomniki pamięci

Kolumna Niepokalanego Poczęcia – antidotum na herezje i błędy czasów współczesnych

Pomniki pamięci

Łuk Janusa – tajemniczy obiekt o czterech fasadach

Pomniki pamięci

Łuk Srebrników (Arco degli Argentari) – miejsce wymazanej pamięci

Pomniki pamięci

Łuk triumfalny cesarza Konstantyna – antyczny przykład artystycznego recyklingu

Pomniki pamięci

Łuk triumfalny cesarza Tytusa – wykute w kamieniu wspomnienie triumfu i klęski

Pomniki pamięci

Łuk triumfalny Septymiusza Sewera – symbol rzymskiej ekspansji i dynastycznych ambicji

Pomniki pamięci

Mauzoleum cesarzowej Heleny – czyli jak pogodzić chrześcijaństwo z kultem cesarza

Pomniki pamięci

Mauzoleum na Janikulum (Mausoleo Ossario Garibaldino) – walka o pamięć narodową

Pomniki pamięci

Obelisk Antinousa (Pinciano) – peregrynacje obelisku o „grzesznej” proweniencji

Pomniki pamięci

Obelisk Flaminio – wojenny łup; chluba miasta, cesarza i papieża

Pomniki pamięci

Obelisk laterański – świadek trzech i pół tysiąca lat historii

Pomniki pamięci

Obelisk Macuteo – boskie wsparcie dla cesarza, papieża i ludu rzymskiego

Pomniki pamięci

Obelisk Minerveo, czyli triumf słonia nad dominikańskimi psami

Pomniki pamięci

Obelisk Mussoliniego – pomnik narodowej amnezji

Pomniki pamięci

Obelisk Vaticano – granitowy świadek historii

Pomniki pamięci

Pomnik Giordana Bruna, czyli „czarny statek szatana” wśród kwiatów, winogron i sałaty

Pomniki pamięci

Pomnik Giuseppe Mazziniego – spóźnione dzieło belle époque

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny Marii Klementyny Sobieskiej – radosny uśmiech nieszczęśliwej królowej

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Aleksandra VII, czyli triumf cnoty nad śmiercią

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Benedykta XIV – ostatni podmuch wielkiego stylu

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Grzegorza XIII – wspomnienie kustosza prawdziwej wiary

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Grzegorza XV – powiew subtelnej jezuickiej propagandy

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Klemensa XIII Antonia Canovy – śmierć pięknem obłaskawiona

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Klemensa XIV Antonia Canovy – cichy smutek rozstania ostatecznego

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny papieża Leona XI – dzieło skromne i politycznie przekonujące

Pomniki pamięci

Pomnik nagrobny Stuartów – śmierć piękna aż do zatracenia

Pomniki pamięci

Pomnik papieża Innocentego X – od marnej śmierci do wiecznej pamięci

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Nowości
Nowości

Ospedale di Santo Spirito – przybytek miłosierdzia

Tuż obok Watykanu, tam gdzie obecnie tłoczą się tłumy pielgrzymów, kierujących swe kroki ku Bazylice św. Piotra, przez wieki istniało odrębne miasto. Nie miało murów ani bram, ale codziennie przemierzały je setki ludzi. Mowa tu o Ospedale di Santo Spirito in Sassia – szpitalu, który był nie tylko szpitalem, lecz całym światem zbudowanym z ludzkiej potrzeby, papieskiej ambicji i chwalebnej idei miłosierdzia, którego poszukiwano tu przez stulecia.

Zobacz więcej

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Nowości
Nowości

Giulio Mancini (1559–1630) – lekarz, teoretyk, świadek epoki

Lekarz z wykształcenia, teoretyk sztuki z zamiłowania, wnikliwy obserwator z natury – Giulio Mancini był jednym z najbardziej przenikliwych umysłów rzymskiego świata sztuki przełomu XVI i XVII wieku. Należał do wąskiego grona osób, które potrafiły patrzeć na artystów i ich dzieła z chłodnym, analitycznym dystansem, nie ulegając modom ani dworskim emocjom. Jego Considerazioni sulla pittura to jedno z najważniejszych świadectw epoki, dokumentujące zarówno praktykę artystyczną, jak i życie środowiska, w którym rodził się barok.

Zobacz więcej

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

Nowości
Nowości

Arkadia – mit szczęśliwości i spotkanie z tym, co nieuniknione

W pierwszych dekadach XVII wieku młody Giovanni Francesco Barbieri, zwany Guercinem, namalował jedno z najbardziej przejmujących dzieł swojej wczesnej kariery. Obraz Pasterze arkadyjscy, bo to o niego chodzi, znany jest także pod innym tytułem w postaci łacińskiej sentencji Et in Arcadia ego. Kompozycja ta powstała w latach 1618–1622 i od początku budziła silne emocje – zarówno ze względu na swój temat, jak i niezwykłą intensywność malarską. Łączy w sobie dramatyzm z melancholią, a jednocześnie stanowi świadectwo momentu, w którym artysta z prowincjonalnego Cen...

Zobacz więcej