Rzeźbiarze

Rzeźbiarze

Alessandro Algardi (1598–1654) – niedoceniony mistrz sztuki barokowej

Rzeźbiarze

Andrea Sansovino (ok. 1467–1529) – ten, który umiał ożywić zmarłych

Rzeźbiarze

Antonio Canova (1757–1822) - przez współczesnych wychwalany, przez potomnych lekceważony

Rzeźbiarze

Antonio Raggi (1624–1686) – drugie ręce mistrza Berniniego

Rzeźbiarze

Bartolomeo Ammannati (1511–1592) – początki świetnej kariery wielkiego włoskiego manierysty

Rzeźbiarze

Camillo Rusconi (1658–1728) – mało znany geniusz przełomu wieków

Rzeźbiarze

Cosimo Fancelli (1618–1688), wielki, acz drugorzędny mistrz rzymskiego baroku

Rzeźbiarze

Domenico Guidi (1625–1701) - czyli Bernini we francuskim stylu

Rzeźbiarze

Ercole Ferrata (1610–1686) - naśladowca o nieprzeciętnym talencie

Rzeźbiarze

Francesco Cavallini (1640–1703) - rzeźbiarz girland i rozkołysanych świętych

Rzeźbiarze

Francesco Mochi (1580–1654) – odsunięty, zapomniany, niepocieszony

Rzeźbiarze

Gian Lorenzo Bernini (1599–1680) – porywczy, arogancki i genialny ulubieniec papieży

Rzeźbiarze

Giovanni Battista Maini (1690–1752) – elegancja późnego baroku

Rzeźbiarze

Giuliano Finelli (1602–1653) - rzeźbiarz koronek, listków i kołnierzyków, ale nie tylko

Rzeźbiarze

Jacopo Sansovino (1486–1570) – w Rzymie niedoceniony, w Wenecji rozsławiony

Rzeźbiarze

Michał Anioł (1475–1564), malarz z przymusu – boski, acz nieszczęśliwy

Rzeźbiarze

Pierre Le Gros (1666–1719) – wspaniała rzymska kariera dramatycznie przerwana

Rzeźbiarze

Pietro Bracci (1700–1773) - mistrz elegancji i teatralnych gestów

Rzeźbiarze

Stefano Maderno (okoł. 1570–1636) – twórca słynny z jednego posągu

Zwyczajny bohater, czyli Jedzący fasolę Annibale Carracciego

Nowości
Nowości

Zwyczajny bohater, czyli Jedzący fasolę Annibale Carracciego

W salach Galerii Colonna, gdzie obrazy układają się w gęstą mozaikę barw i historii, dzieło Annibale Carracciego zatytułowane Jedzący fasolę przyciąga uwagę spokojem codzienności. Wśród triumfów, apoteoz i pejzaży niewielkie płótno wydaje się niemal skromne – biedne. A jednak to właśnie ono zatrzymuje wzrok, jakby ktoś nagle uchylił drzwi do innego świata: nie tego ceremonialnego, lecz zwykłego, ludzkiego.

Zobacz więcej

Palazzo Colonna – siedem stuleci potęgi

Nowości
Nowości

Palazzo Colonna – siedem stuleci potęgi

Palazzo Colonna stanowi przykład ewolucji architektury rezydencjonalnej, która w sposób wyjątkowy odzwierciedla zachodzące w mieście przemiany polityczne, społeczne i artystyczne. Jego obecna forma jest rezultatem wielowiekowego procesu rozbudowy, scalania i adaptacji, rozpoczętego od średniowiecznej wieży rodu Tuscolo, a zakończonego dopiero w XVIII wieku, kiedy kompleks osiągnął kształt odpowiadający barokowym ideałom reprezentacji i monumentalności. Ta wielowarstwowość, widoczna zarówno w strukturze architektonicznej, jak i w dekoracjach wnętrz, czyni z pałacu nie tylko...

Zobacz więcej

Ród Colonna – historia potęgi, pamięci i politycznej ciągłości Rzymu

Nowości
Nowości

Ród Colonna – historia potęgi, pamięci i politycznej ciągłości Rzymu

Colonnowie należą do najstarszych i najbardziej wpływowych arystokratycznych rodów Rzymu, a ich dzieje stanowią wyjątkowy przykład ciągłości władzy, prestiżu i kulturowej obecności w przestrzeni miasta. Od średniowiecza aż po czasy współczesne odgrywali kluczową rolę w życiu politycznym Państwa Kościelnego, uczestniczyli w najważniejszych wydarzeniach europejskiej historii, a ich nazwisko stało się synonimem rzymskiej arystokracji. Historia rodu jest zarazem historią Rzymu: jego konfliktów, triumfów, przemian i ambicji, które odcisnęły się nie tylko w dokumen...

Zobacz więcej