Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Alaryk (370–411) – odwet lekceważonego sojusznika, czyli cios wymierzony w samo serce imperium

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Attyla (ok. 400–453) – boski bicz i postrach Rzymu, postać między mitem a faktem

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Galileusz (1564–1642) – ten, który ośmielił się szydzić z papieża

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Genzeryk (ok. 390–477) – Wandal, który rzucił Rzym na kolana

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Giordano Bruno (1548–1600) – długie życie po życiu męczennika myśli niepokornej

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Liutprand z Cremony (920? – 972?) – kronikarz złośliwy, tendencyjny i stronniczy

Krnąbni, wrodzy i grzeszni

Pietro Aretino (1492–1556) – ojciec dziennikarstwa brukowego i literackiej pornografii

Benedykt IX (po 1012–1056) – papież, który nie chciał zejść ze sceny

Nowości
Nowości

Benedykt IX (po 1012–1056) – papież, który nie chciał zejść ze sceny

W dziejach papiestwa niewielu jest bohaterów równie mrocznych i niepokornych jak Benedykt IX. Jego następca, Wiktor III, pisał o nim z drżeniem dłoni jako o człowieku dopuszczającym się czynów „nie do opisania”, który rządził Rzymem twardą ręką, a żył „jak pasza w mieście bezprawia”. Piotr Damiani, współczesny mu surowy reformator Kościoła, nie wahał się nazwać go „diabłem z piekła rodem, ukrytym w skórze kapłana”. Takie słowa nie padają bez powodu, niemniej historia Benedykta IX jest bardziej złożona, bardziej grote...

Zobacz więcej

Caravaggio – ostatnia podróż. Sprawa iście kryminalna

Nowości
Nowości

Caravaggio – ostatnia podróż. Sprawa iście kryminalna

Ostatnim, w miarę pewnym faktem z życia Caravaggia była jego podróż morska podjęta w lipcu 1610 roku z Neapolu na północ. Jej celem było uzyskanie papieskiej łaski, o którą malarz i liczne grono jego wielbicieli zabiegali od lat. Wydawało się, że do zrobienia pozostało już naprawdę niewiele – że malarz przybywszy do Rzymu, obdaruje swych sprzymierzeńców obrazami, ucałuje papieski pierścień i ponownie stanie się wolnym człowiekiem. Rozpocznie nowe życie bez strachu i ciągłego poczucia zagrożenia. Co takiego jednak się stało, że marzenia nie udało się ziścić? Ni...

Zobacz więcej

Piazza della Quercia i Piazza Capo di Ferro – dwa place i dwa piękne pałace

Nowości
Nowości

Piazza della Quercia i Piazza Capo di Ferro – dwa place i dwa piękne pałace

Spacerując po wąskich uliczkach dzielnicy Regola, zapewne w którymś momencie znajdziemy się na małym placyku, którego środek zdobi dąb ostrolistny – to Piazza della Quercia (Plac Dębu). Miejsce to od razu przyciągnie naszą uwagę, nie tylko owym drzewem, ale też sylwetą renesansowego pałacu o pięknej fasadzie. Gdy przejdziemy kilkanaście kroków dalej, natkniemy się na kolejny mały placyk (Piazza Capo di Ferro) z dominującym nad nim monumentalnym pałacem Spada. Dziś placyki wydają się ze sobą połączone, ale stało się to stosunkowo niedawno – w 1940 roku zmoderniz...

Zobacz więcej

Whoops, looks like something went wrong.