Cesarze, wodzowie i dyktatorzy

Dyktatorzy i wodzowie

Aecjusz (390–454) – tragiczny koniec „ostatniego Rzymianina”

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Antinous (ok. 110–130) – młodzieniec, dla którego cesarz stracił rozum

Dyktatorzy i wodzowie

Benito Mussolini (1883–1945) – następca cesarzy; charyzmatyczny i uwielbiany wódz

Dyktatorzy i wodzowie

Cesare Borgia (1476–1507) – papieski potomek, którego bał się cały świat

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Antonin Pius (86–161) – gospodarz bogobojny, rozsądny i sprawiedliwy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Domicjan (51–96) - wielki budowniczy i znienawidzony przez senat despota

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Hadrian (76–138) – podróżnik i miłośnik kultury greckiej

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Honoriusz (384–423) – ten, który pozwolił na zrabowanie Rzymu

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Karakalla (188–217) – brutalny wariat czy ofiara propagandy?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Kommodus (161–192) – nieszczęsny syn wielkiego ojca

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Marek Aureliusz (121–180)– filozof na cesarskim tronie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Nerwa (30–98) – władca roztropny, łagodny i mądry

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Septymiusz Sewer (145–211) – ten, który z armii uczynił wiodącą siłę w państwie

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Teodozjusz Wielki (347–395) – ten, który z imperium romanum stworzył imperium christianum

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Trajan (53–117) – rzymski władca idealny: waleczny, szczodry i z senatem dobrze żyjący

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Tytus (39–81) – pogromca Jerozolimy i kochanek Bereniki

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarz Walentynian III (419–455) – żałosny bunt lekceważonego władcy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Domicja Longina (53?–128?) – szanowana i potępiana, czyli los żony ostatniego Flawiusza

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Helena – od karczmarki do świętej, czyli jak rodzą się legendy

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Cesarzowa Julia Domna (150/160? – 217) - ambitna władczyni i nieszczęśliwa matka

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Galla Placydia (390–450) – niezwykła kobieta, warta tyle, co kilka ton zboża

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Honoria (418–455?) – emancypantka czy narzędzie politycznych kalkulacji?

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Konstantyna – cesarska córka i enigmatyczna święta

Dyktatorzy i wodzowie

Odoaker (433–493) – upadek imperium, czyli jak inteligentny analfabeta stał się rzymskim królem

Cesarze rzymscy i ich otoczenie

Romulus Augustulus (ok. 463–ok. 536) – ostatni cesarz imperium zachodniego i ... nic więcej

Dyktatorzy i wodzowie

Teodoryk Wielki (441–526) – barbarzyńca, któremu rzymianie stawiali pomniki

Dynastia sabaudzka oraz przywódcy czasów współczesnych

Wiktor Emanuel III (1869–1947) – król odrzucony i niechciany

Synod trupi (897) – czyli niewyobrażalna papieska makabreska

Nowości
Nowości

Synod trupi (897) – czyli niewyobrażalna papieska makabreska

Karty historii Kościoła pełne są wydarzeń niesamowitych, często bulwersujących i budzących niesmak, ale to znane jako synod trupi (synodus horrenda) należy niewątpliwie do najbardziej kuriozalnych. Jego bohaterami są dwaj papieże – jeden żywy, a drugi jak najbardziej martwy. Epizod ten wyznacza także pewien rozdział historii Kościoła katolickiego, w której papieże stali się elementem gry politycznej, zapominając o swym autorytecie i duchowej randze. Walczyli jak pospolici watażkowie o swą pozycję, dobra i prestiż, a metody, które stosowali, były okrutne i nieludzkie.

Zobacz więcej

Papież Stefan VI (? – 897) – opowieść o tym, jak papież z trupem wojował

Nowości
Nowości

Papież Stefan VI (? – 897) – opowieść o tym, jak papież z trupem wojował

Poczet papieży często prezentuje postacie dalekie od świętości. Jeśli jednak mielibyśmy w gronie tym wskazać te najbardziej godne krytyki, papież Stefan zapewne byłby w czołówce, jeśli nie w pierwszym szeregu. Zapisał się w historii Kościoła czynem bezprecedensowym, który na wieki i po wsze czasy będzie z nim łączony. To z jego inicjatywy zwołany został tzw. synod trupi – makabryczny proces, który dokonał się na jego politycznym wrogu. I jak to często bywa, prowodyr zginął od broni, której sam z upodobaniem używał.

Zobacz więcej

Liutprand z Cremony (920? – 972?) – kronikarz złośliwy, tendencyjny i stronniczy

Nowości
Nowości

Liutprand z Cremony (920? – 972?) – kronikarz złośliwy, tendencyjny i stronniczy

Już w czasach antycznych spotykamy kronikarzy, którzy na zlecenie danego władcy opisywali dzieje jego poprzedników w sposób tendencyjny bądź stronniczy. Ich protektorzy urastali w nich często do roli wybawicieli i pogromców zła, utożsamianego z portretowanymi wrogami. Rzadko jednak zdarzało się, aby zepsucie, które starano się imputować jakiemuś przeciwnikowi, rozciągało się na generacje go poprzedzające – na cały ród czy dynastię. Propaganda, bo tak musimy nazwać takie piśmiennictwo, nie była więc niczym nowym w X wieku, jednak jej środki zinten...

Zobacz więcej