Kościoły i kaplice

Kościoły i kaplice

Baptysterium San Giovanni in Laterano – wypełniona wodą kolebka chrześcijaństwa

Kościoły i kaplice

Kaplica Carafy – miejsce renesansowe w każdym calu

Kościoły i kaplice

Kaplica Contarellich – miejsce, gdzie zaskoczony Mateusz odnajduje swą życiową drogę

Kościoły i kaplice

Kaplica Męczeństwa św. Piotra (Tempietto) – do życia przywrócony antyk

Kościoły i kaplice

Kościół Dio Padre Misericordioso – klejnot architektury współczesnej pośród bezdusznego blokowiska

Kościoły i kaplice

Kościół Il Gesù – skromność przerodzona w przepych, czyli olśniewający salon jezuitów

Kościoły i kaplice

Kościół Sacro Cuore di Cristo Re, czyli początek nowej ery architektury sakralnej

Kościoły i kaplice

Kościół San Carlo al Corso – przepych i okazałość dla orędownika ubóstwa

Kościoły i kaplice

Kościół San Carlo alle Quattro Fontane – zbudowany z nadziei i rozczarowania

Kościoły i kaplice

Kościół San Giacomo in Augusta – pielgrzymi przybytek dla ducha i ciała

Kościoły i kaplice

Kościół San Girolamo dei Croati – tu, gdzie Hieronim debatuje i naucza

Kościoły i kaplice

Kościół San Lorenzo fuori le mura – bazylika pielgrzymia o godnym podziwu pięknie

Kościoły i kaplice

Kościół San Lorenzo in Fonte – miejsce uwięzienia i cudownego nawrócenia

Kościoły i kaplice

Kościół San Lorenzo in Lucina – tam, gdzie Jezus z radością ulatuje do nieba

Kościoły i kaplice

Kościół San Lorenzo in Miranda – święty diakon w pogańskiej świątyni

Kościoły i kaplice

Kościół San Lorenzo in Piscibus – opustoszały i zmodernizowany, a przecież przejmujący

Kościoły i kaplice

Kościół San Marcello al Corso – przybytek pięknych pomników nagrobnych

Kościoły i kaplice

Kościół San Marco – tu, gdzie Wenecjanie pozostawili swój artystyczny ślad

Kościoły i kaplice

Kościół San Nicola da Tolentino – miejsce, gdzie augustianie rozdawali swe chlebki

Kościoły i kaplice

Kościół San Nicola in Carcere – kościół wzniesiony na pogańskim kulcie

Kościoły i kaplice

Kościół San Pietro in Montorio – miejsce artystycznej i religijnej kontemplacji

Kościoły i kaplice

Kościół San Pietro in Vincoli – pielgrzymka do cudownych kajdan i równie cudownego Mojżesza

Kościoły i kaplice

Kościół San Rocco – przybytek biednych, chorych i odrzuconych

Kościoły i kaplice

Kościół San Saba – miejsce duchem średniowiecza przesiąknięte

Kościoły i kaplice

Kościół San Stefano Protomartire – śladami kultu św. Szczepana w Rzymie

Kościoły i kaplice

Kościół San Stefano Rotondo – dom Boży światłem i cierpieniem nasączony

Kościoły i kaplice

Kościół San Vitale – wczesne chrześcijaństwo i jezuicka propaganda przy ruchliwej arterii miejskiej

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Agnese fuori le mura – duchowa idylla na obrzeżach miasta

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Agnese in Agone – teatr zmysłów i mauzoleum pamięci

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Andrea al Quirinale – najdoskonalsza budowla genialnego Berniniego

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Andrea Catabarbara – cenny podarunek barbarzyńskiego wodza

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Andrea della Valle – fundacja pełna przepychu i elegancji

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Andrea delle Fratte – tu, gdzie pośmiertnie Bernini zmaga się z Borrominim

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Ignazio di Loyola – przestrzeń iluzji i optycznego złudzenia

Kościoły i kaplice

Kościół Sant’Ivo alla Sapienza – wyrafinowany dowód architektonicznego geniuszu

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Balbina – oddech antyku z dala od turystycznych szlaków

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Bibiana – oaza sztuki w miejskiej dżungli

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Caterina da Siena a Magnanapoli – powiew sztuki Berniniego

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Cecilia – wczesne średniowiecze w barokowo-rokokowym sosie

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Constanza – mało znana perełka sztuki wczesnochrześcijańskiej

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria dei Miracoli – świątynia witająca i strzegąca pielgrzymów

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria del Popolo – skarbnica sztuki i mauzoleum rodowej dumy

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria della Vittoria – sztuka barokowa w natarciu

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria di Loreto – z wizytą u pięknych męczenniczek

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria in Aquiro – na tropie naśladowców i kontynuatorów Caravaggia

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria in Domnica – miejsce, gdzie Maria chwytana jest za stopę

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria in Monserrato – miejsce spoczynku dwóch papieży o sławetnej reputacji

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria in Montesanto – strażniczka placu, świątynia elegancka, harmonijna i wyważona

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Maria Portae Paradisi – miejsce bramie do raju podobne

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Prisca – świątynia o pogańskich podziemiach i fascynującej chrześcijańskiej patronce

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Pudenziana – spotkanie ze sztuką późnej starożytności

Kościoły i kaplice

Kościół Santa Sabina – piękno stworzone z kamieni, światła i modlitwy

Kościoły i kaplice

Kościół Santi Cosma e Damiano – sławny dzięki mozaikom i świętym lekarzom

Kościoły i kaplice

Kościół Santi Quattro Coronati – tam, gdzie panuje mistyczna aura średniowiecza

Kościoły i kaplice

Kościół Santissimi Nomi di Gesù e Maria – emocjonujący teatr śmierci w kościelnym wnętrzu

Kościoły i kaplice

Oratorium San Silvestro – propagandowa agitka czy traktat o politycznej harmonii?

Pornokracja, czyli rządy ladacznic, ale czy na pewno?

Nowości
Nowości

Pornokracja, czyli rządy ladacznic, ale czy na pewno?

Termin ten, wymyślony w XVIII wieku przez angielskiego oświeceniowego historyka Edwarda Gibbona, ma swe korzenie w dwóch greckich słowach: porne – nierząd i kratos – władza. Przyjęło się stosować go na określenie stosunków panujących w Rzymie w pierwszej połowie X wieku, które charakteryzowały się, jak sama nazwa sugeruje, dominacją zepsutych nierządnic. Definicja ta, nawet dziś powielana w opracowaniach naukowych, jest jednak tyle niesprawiedliwa, co bezużyteczna, i dowodzi, jak powtarzana przez wieki propaganda może zaciemnić nasze postrzeganie historii.

Zobacz więcej

Marozja (892? – 936?), „piękna jak bogini i ognista jak dziewka”

Nowości
Nowości

Marozja (892? – 936?), „piękna jak bogini i ognista jak dziewka”

Przez prawie dwadzieścia lat rządziła Rzymem, osadzała na stolcu Piotrowym swych faworytów bądź ich z niego strącała. Kierowały nią ambicja i żądza władzy, które wspomagały talent, inteligencja, wdzięk i coś, co zapewne posiadała w dużych ilościach – brak skrupułów. Jak twierdził nieprzychylny jej kronikarz Liutprand z Cremony, Mariozza (gdyż tak była nazywana) „była piękna jak bogini i ognista jak dziewka”, co dodatkowo podnosić miało jej kwalifikacje do wodzenia za nos ówczesnych mężczyzn. Ile jednak jest w tym negatywnym portrecie prawdy, a ile...

Zobacz więcej

Teodora Starsza (? – 928?), ladacznica czy kobieta o „iście męskiej sile”?

Nowości
Nowości

Teodora Starsza (? – 928?), ladacznica czy kobieta o „iście męskiej sile”?

Teodora uważana jest za kobietę, która wraz ze swym kochankiem, papieżem Sergiuszem III, zapoczątkowała niechlubny okres w dziejach Kościoła, zwany pornokracją. Czy jednak naprawdę była postacią tak diaboliczną i zdeprawowaną, jak chcieli ją widzieć wrogowie Kościoła, ale też kronikarze i historycy z nim związani? Mimo że informacje na jej temat są więcej niż szczątkowe, spróbujmy rozpoznać, ile w tej rzymskiej arystokratce było lubieżności i pychy, a w jakiej mierze cechy te zawdzięcza ona propagandzie i zwyczajnej niechęci do kobiet.

Zobacz więcej